Sociobiology 2

De informatieve rubriek De Oogst van onze eeuw beleefde een slechte dag met de bespreking van Sociobiology (1975) van Edward Wilson door Frans van der Helm. Zijn relaas is tendentieus, triomfalistisch en geeft een vertekend beeld van de discussies die over het boek zijn gevoerd. Van der Helm doet alsof er alleen maar ideologische argumenten in de strijd werden geworpen en het belangrijkste verzet van `progressieve studenten' kwam die Wilson uitmaakten voor `nazi' en `profeet van het rechtse patriarchaat'. Van der Helm noemt niet één inhoudelijk en `wetenschappelijk' argument tegen Wilsons sociobiologie. Het belangrijkste bezwaar tegen de sociobiologie en aanverwante evolutionaire verklaringen van menselijk gedrag is dat zij alleen de actuele verhoudingen (bijv. die tussen de seksen anno 1999) verklaren. Verklaren is trouwens een groot woord, want het ad hoc karakter is hoog. Als een eigenschap veel voorkomt bestaat er een gen voor, behalve als het te zot wordt. Wél een gen voor agressie, geen voor godsdienst. Vrouwen besteden meer zorg aan hun uiterlijk en vallen dus meer op dan mannen, terwijl dat in de dierenwereld vaak andersom is. Maar geen nood, daar weten we wel iets op: saaie mannen gaan minder vreemd en werken dus harder voor het gezin. De sociobiologie zou honderd jaar geleden met totaal andere genetische verklaringen van de sekseverhoudingen zijn gekomen. Sociobiologen zijn a-historische en (inderdaad) ideologisch conservatieve denkers. Maar de tijdgeest hebben zij mee.