Voetbal is plezier maken

Kevin Keegan is benoemd tot interim-bondscoach van het Engelse voetbal- elftal. De opvolger van Glenn Hoddle wil niet langer dan vier duels op de bank zitten. Keegan blijft aan als manager/coach van Fulham.

Voetballen hoort gelijk te staan aan plezier maken. Kevin Keegan (48) heeft dat al zijn hele leven proberen duidelijk te maken. Als voetballer was Keegan al het toonbeeld van spelvreugde. Altijd willen aanvallen, altijd willen scoren, zo veel mogelijk risico's nemen en zo min mogelijk systemen hanteren. De supporters hebben er recht op. Ze willen geen schaakspel, ze willen vuur, passie en doelpunten.

Als trainer was Keegan niet anders dan als voetballer. Toen hij in 1992 bij het noodlijdende en onderaan de eerste Engelse divisie bungelende Newcastle United kwam, liet hij de supporters op St. James' Park weer genieten van voetbal. Hij trok heerlijke, individueel sterke spelers aan als Asprilla en Ginola en bracht de Magpies terug naar de top.

Maar zelfs met topschutter Shearer slaagde hij er niet in Engels kampioen te worden. De druk was te groot voor Keegan, het geld van Manchester United te machtig. Hij vertrok na een conflict met voorzitter John Hall die van Newcastle United een multinational wilde maken. Keegan wilde dat Newcastle een club van het volk bleef. Een club voor mensen die in de fabriek werken en zaterdags naar het voetbal gaan om te schreeuwen en na afloop bier te drinken.

Joseph Kevin Keegan werd geboren in de buurt van Doncaster in South Yorkshire, een mijnstreek. Toen hij zestien jaar was, kreeg hij een leerling-contract bij Scunthorpe United. Drie jaar later kocht Bill Shankly, de manager van Liverpool, hem voor 35.000 pond weg. Twee maanden later scoorde Keegan in zijn eerste wedstrijd voor Liverpool al na twaalf minuten. Keegans ster rees. Hij werd de beste jonge speler van Engeland en maakte zijn debuut in het Engelse elftal.

Keegan won met Liverpool de UEFA Cup, de Europa Cup en de Engelse titel, werd in eigen land voetballer van het jaar en scoorde in 321 wedstrijden honderd maal. In 1977 ging hij naar Hamburger SV, waarmee hij Duits kampioen en (verliezend) Europa Cup-finalist werd. Tweemaal werd hij Europees voetballer van het jaar. Hij keerde terug naar Engeland, speelde nog voor Southampton en op 30-jarige leeftijd voor Newcastle United. Bobby Robson besloot hem na 63 interlands en 21 doelpunten niet meer voor het Engelse elftal te selecteren.

Kevin Keegan was als voetballer een begrip. Veel ouders in de jaren zeventig noemden hun zoon Kevin. Keegan was een aanstekelijke voetballer, een sympathiek mens en een gedreven manager. Na zijn afscheid van Newcastle United als manager, ging hij golf spelen. Pas toen Fulham, een klein Londens clubje hem vroeg, keerde hij terug in het voetbal. Ze willen hem daar nooit meer kwijt. Zelfs niet nu hij ook het Engelse elftal gaat coachen.