Ter Beek

De commissaris van de koningin in Drenthe, Relus ter Beek, vraagt in een persoonlijk getinte brief aan de jongste lichting stemgerechtigden om op 3 maart toch vooral naar de stembus te gaan (NRC Handelsblad, 13 februari). Want als eenling ben je een roepende in de woestijn en gaat je stem en daarmee je invloed verloren. Ik vraag me in gemoede af of dat wel zo is.

Volgens mij heeft de geschiedenis zo langzamerhand zonneklaar bewezen dat vernieuwingen niet te verwachten zijn van de gevestigde orde, omdat deze hoofdzakelijk bezig is met het handhaven van de status-quo. De vernieuwingen die worden voorgegeven zijn dan ook in feite niets anders dan `frommelen in de marge'.

Daarentegen zijn echte of steekhoudende vernieuwingen veelal het gevolg van oorspronkelijke creatieve ideeën van eenlingen. Alleen is het een kwestie van tijd voordat hun ideeën gemeengoed worden, als gevolg van de wet van de traagheid van de massa. Vandaar dat veel nieuwe ideeën, zelfs die welke we nu als vanzelfsprekend aanvaarden, in de tijd van hun ontstaan door de publieke opinie verworpen werden als klinkklare onzin.

Kortom, het vanzelfsprekende - de oproep van Ter Beek om toch vooral te gaan stemmen - is niet interessant. Wat de stembusuitslag ook zal zijn, het is eenvoudig ondenkbaar dat hij zal leiden tot de oplossing van de problemen en de doorbreking van de (gezags)crisis. Daarvoor zullen wij op zoek moeten gaan naar eenlingen, die met hun gewaagde verrassende ideeën onze tijd vooruit zijn.

In de grote groep niet-stemmers zullen er ongetwijfeld enkele rondlopen.