Met Ajax komt het dit seizoen echt niet meer goed

Ajax en Heerenveen zijn tegenwoordig van hetzelfde niveau. Beide spelen in de zogenoemde subtop, op eerbiedige afstand van de titelstrijd en nog verder van de Europese top, en dat is wel te zien. Zoals gisteravond op de besneeuwde weide van het Abe Lenstra-stadion van Heerenveen, waar de twee kwaliteitsarme ploegen net zo lang ploeterden totdat ze allebei een punt hadden (2-2).

Bijna alleen maar ontevreden gezichten na afloop. Hoe kan het anders na zo'n cynisch makend avondje in de Friese koude? Friezen waren teleurgesteld omdat ze meenden dat Heerenveen te laat op de overwinning was gaan jagen, Ajax-supporters mopperden omdat Ajax de 2-1 voorsprong uit handen gaf. Ook de spelers van beide ploegen waren vol zelfkritiek. Alleen de trainers niet. Beiden, Wouters van Ajax en De Haan van Heerenveen, toonden zich zowaar tevreden over het spel en de werklust. Bovendien vonden ze dat hun elftal de overwinning had verdiend. Vreemd, dat trainers vaak een afwijkende visie hebben.

Het was even of Wouters zich de taal van Van Gaal had meester gemaakt, toen hij de persconferentie begon met de verklaring dat Ajax een goede wedstrijd had gespeeld. Alsof hij net als zijn voorganger de notoire kniesoren wilde overbluffen. Gelukkig nuanceerde Wouters vervolgens zijn analyse. Er was méér inzet getoond, vergeleken met de wedstrijd van afgelopen zondag tegen Twente, en er was soms goed gecombineerd. Kortom, er was hoop, meende hij. Ook na het vertrek van Frank en Ronald de Boer en gezien de afwezigheid van Litmanen, Arveladze (beiden waren reserve), Wamberto en Tobiasen.

Zo heel slecht was het ook weer niet. De omstandigheden waren nadelig, het veld was wit, glad en hobbelig, de bal geel en de temperatuur laag. Geen aangenaam weer om in te voetballen, hoewel een paar Friezen een shirtje met korte mouwen droeg. Maar juist onder die omstandigheden had een beetje meer strijdlust niet misstaan. Het begon leuk met enorme kansen voor de Heerenveen-spelers Gérard de Nooijer en Samardzic en een eigen doelpunt van Oliseh, die al na een paar minuten een voorzet van Talan langs doelman Van der Sar schoot. Maar na de hoopgevende openingsfase trok Heerenveen zich terug en zocht Ajax traag spelend vergeefs naar gaatjes in de Friese verdediging.

Ajax combineerde, maar dat was alles. De ploeg kreeg slechts één heel klein kansje door Benni, meer niet. Heerenveen probeerde met counters Ajax te verrassen en kreeg daarbij de hulp van Sier, Melchiot en Oliseh die soms de vreemdste bewegingen maakten. Eigenlijk had de wedstrijd na driekwartier gewoon moeten eindigen. Met een 1-0 overwinning van Heerenveen en dan met z'n allen naar huis, voor de televisie of lekker in het warme bed.

Ajax en natuurlijk Wouters dachten er anders over. Binnen zeven minuten had de Amsterdamse ploeg na rust de achterstand omgebogen in een 2-1 voorsprong. Eerst snelde de verder onzichtbare Babangida langs de Heerenveen-verdediging. Hij scoorde fraai met een hoog schot 1-1. Vervolgens nam Oliseh een vrije trap van bijna dertig meter zo hard en strak, dat de bal als een raket in de kruising sloeg. Een schitterend doelpunt, dat door Oliseh werd gevierd als een het mooiste verjaardagsgeschenk.

Het doelpunt van Oliseh was het sein voor Heerenveen de schroom van zich af te gooien. Waarom toen pas? Waarom toen pas de snelle aanvaller Pahlplatz in het veld? Eindelijk was er strijd, eindelijk was er sprake van snelle aanvallen. Ajax bood redelijk tegenspel, vooral wanneer de zwoegende Blind de snelle Gronkjaer in het spel betrok. Leuk werd de wedstrijd pas echt toen Heerenveen-trainer De Haan eerst de 17-jarige rechterspits Marc van Eijk en later de eveneens 17-jarige centrumspits Romano Denneboom in het veld bracht. Twee donkere jongens met veel talent, dat was meteen te zien. Heerlijke voetballers, waarvan Heerenveen nog jaren plezier van hoopt te hebben.

Met name Van Eijck dribbelde als een dapper eendje langs de Ajax-verdediging, soms wat overmoedig, maar toch menig Ajacied de stuipen op het lijf jagend. Denneboom, een stevige, balvaardige spits, stond aan de basis van de gelijkmaker. Hij nam fraai de bal aan, gaf hem aan De Visser die meteen Pahlplatz in de diepte aanspeelde. Omdat Ajax-verdediger Kofi Mensah zich verkeerd opstelde, kon Pahlplatz doorlopen en Van der Sar passeren. Het was een verdiende gelijkmaker, mede omdat daarvoor Hansma en Radomski al fraaie kansen hadden.

Het was 2-2 en zo moest het maar blijven, vond bijna iedereen in het stadion. Totdat Gronkjaer het op zijn heupen kreeg, er weer eens vandoor ging en vervolgens met een krommend schot de lat boven doelman Vonk raakte. Meer was de snelle Deen van Ajax niet gegund. Een overwinning zou ook te veel zijn geweest voor het kwaliteitsarme Ajax. Al weer verloren de Amsterdammers punten, al weer werd de achterstand op Feyenoord en Vitesse vergroot en al weer kunnen de concurrenten Roda en PSV dichterbij kruipen. Nee, het komt echt niet meer goed met Ajax dit seizoen. Ook niet met een trainer als Jan Wouters.