Gedresseerde apen in ruïne van tempelstad

De tot ruïne vervallen veertiende-eeuwse tempelstad Vijayanagar in Zuid-India wordt uitsluitend bewoond door honderden makaken, en heet daarom ook wel Kishkinda, het Rijk der Apen. Volgens de Franse regisseur Fred Fougea, auteur van een reeks natuurfilms voor televisie, liet Rudyard Kipling zich door Kishkinda inspireren, toen hij Jungle Book schreef. Dat is dan ook een goed alibi om de speelfilm die Fougea er situeerde, Hanuman, erg op de Disney-tekenfilm Jungle Book te laten lijken. En op die andere Franse spektakelfilm met gedresseerde dieren, L'ours (The Bear).

Hanuman, genoemd naar de apengod die dacht dat de zon een vrucht was, is een merkwaardige cocktail van genres, stijlen en verhaallijnen. Dat maakt Hanuman, ondanks de Nederlandse nasynchronisatie, minder geschikt voor kinderen, maar die komen toch alleen maar voor de schattige, antropomorfe aapjes, zo moet de redenering van de makers luiden.

Het begint als het door een commentaarstem vertelde verhaal over twee op dezelfde dag geboren jonge makaken, een bastaard en de dochter van de apenkoning Langtand. Al snel verschuift de aandacht naar een Schotse archeoloog, die de diefstal van kunstschatten uit de tempelstad wil verhinderen. Hij is verliefd op de plaatselijke onderwijzeres, maar die gaat trouwen met een corrupte politicus, die apen rooft voor de vivisectie. En er is een kluizenaar, een soort volwassen Mowgli, vertolkt door een Indiase mimespeler.

Ondanks de niet kinderachtige production value van Hanuman, gekenmerkt door schitterende natuuropnamen, een houterige regie van de menselijke acteurs, geraffineerde acteerprestaties van de dieren en een volstrekt kunstmatige geluidsband vol vette effecten, doet Hanuman aan als een onhandig curiosum: al die moeite voor zo'n krakkemikkig scenario.

Hanuman. Regie: Fred Fougea. Met: Robert Cavanah, Tabu, Nathalie Auffret, Khalid Tyabji, Sidney Kean, Jaaved Jaaferi, Govinda Rao. In: 16 theaters (Nederlandse versie in 14, originele Engelse versie in 2 theaters).