Bijlmer-enquête 1

Veel vingers naar aanleiding van de Bijlmer-enquête wijzen momenteel richting El Al, dat naar eigen goeddunken jarenlang een eigen `koninkrijkje' lijkt te hebben gerund op onze nationale luchthaven. Voor velen lijkt El Al momenteel de grote boosdoener.

Echter: in hoeverre heeft El Al deze vrijheid moeten `bevechten'? Is het de onderneming immers niet gewoon gegund om zo ver te kunnen gaan als nu blijkt, en heeft ze deze vrijheid niet met open armen aangepakt zoals ieder ander bedrijf had gedaan?

Moet daarom het vingertje niet gewoon richting bevoegde instanties buiten de fysieke gevarenzone in Den Haag, en is het daarom niet dubbel spijtig dat een El Al-directeur meent te moeten zeggen dat, vanwege een veelheid aan antisemitische reacties vanuit Nederland (of all countries), El Al ons land maar moet mijden?

Den Haag gunt El Al jarenlang (zo blijkt nu) een stukje vrijhaven op Schiphol. Dit is een fout vanuit het Haagse circuit, niet van Israel. Het land staat zo goed als alleen in de wereld, en kan daarom best enige steun en eventueel medewerking blijven ontvangen.

Een impulsieve reactie van premier Kok, in dezelfde politieke stijl als zijn collega Netanyahu, gericht op het plotseling weren van El Al-vluchten, zou Israel meer pijn doen dan in dit geval noodzakelijk lijkt te zijn. En zal El Al nog minder coöperatief richting enquêtecommissie maken, waar echt niemand op zit te wachten.

In deze stormachtige periode voor zelfgenoegzaam Paars wachten wij op verdere juiste stuurmanskunsten. Illustere voorgangers als de gebroeders De Witt bleven onder alle omstandigheden de rust zelve. Zo ook deze generatie `waai-maar-mee'ers?'

En moge de commissie genoeg lef houden deze zaak tot op de bodem uit te spitten, zonder enige last of ruggenspraak. In wezen toch systeemvreemd aan ons politieke bestel.

    • Mr. A.G. Dekker