Hoezo ziek?

De rubriekschrijver die bijna dagelijks publiceert, zoals ik, heeft een probleem als hij ziek wordt. Hij kan niet zomaar een paar weekjes wegblijven zonder nadere verklaring. Op de plek waar zijn rubriek normaliter verschijnt, moet de ruwe onderbreking van de continuïteit verantwoord worden. En liefst met een bevredigender verklaring dan: ,,A. voelt zich een beetje misselijk.''

De meeste kranten – ook deze – kiezen voor een kloek, ogenschijnlijk niet mis te verstaan: ,,Onze columnist is ziek.'' Toch is dit niet in alle opzichten de ideale oplossing, zo is mij gebleken. De mededeling is namelijk veel cryptischer dan ze op het eerste gezicht lijkt. Ze genereert dan ook een grote bezorgdheid c.q. nieuwsgierigheid. Ziek? Hoezo ziek? Verkoudheid, griepje, of écht ziek? En als het écht ziek is, wat mag het dan in vredesnaam wel wezen? Er waren verontruste bellers en briefschrijvers die besmuikt vroegen of `het onderzoek in het ziekenhuis al wat had uitgewezen'.

Nee, de moderne krant zal voortaan ook op dit gebied feitelijker en preciezer moeten zijn. Bijvoorbeeld elke dag een kort medisch bulletin, al was het maar om aan te tonen dat de bewuste redacteur niet lui in zijn nest ligt te stinken. Een bondige anamnese en diagnose – dat lijkt me wel het minste.

Volstrekte eerlijkheid is daarbij geboden, ook al gaat het ten koste van de privacy van de redacteur. (Hij wilde toch zo graag elke dag in de krant staan? Nou dan.) Een schrijnend voorbeeld uit de krant van de toekomst: ,,De rubriek `Dag' zal vermoedelijk een poosje niet kunnen verschijnen. Onze redacteur A. heeft syfilis opgelopen. De herkomst moet nog getraceerd worden. A. zal vermoedelijk thuis verpleegd kunnen worden, al was de diagnose ook voor zijn naaste omgeving een hele schok.''

Op die manier kan de rubriekschrijver misschien ook bereiken wat hem bij leven en welzijn nooit was gelukt: dat iedere lezer meteen zijn hoekje opzoekt.

Toch zijn hiermee nog lang niet alle problemen opgelost. Want stel nu eens dat de rubriekschrijver om heel andere redenen dan ziekte niet kan schrijven? Hij moet bijvoorbeeld herstellen van de gevolgen van een mishandeling. Onmiddellijk rijzen de keiharde vragen: door wie, waar en waarom?

Het kan ook zijn dat de rubriekschrijver niet mishandeld is, maar mishandeld heeft. De krant kan dan evenmin volstaan met de simpele mededeling: ,,A. moet zitten.'' De lezer wil het héle verhaal.

Gelukkig zal op den duur blijken: hoe zieker en afweziger de medewerkers, hoe boeiender de krant.

    • Frits Abrahams