Cyrus Chestnut

Cyrus Chestnut heeft met zijn vorige vijf platen een solide reputatie opgebouwd als melodieus pianist met een mainstream jazz-repertoire, dat zwaar leunt op gospelinvloeden en standards uit de late swing en vroege bebop. Zijn nieuwe titelloze cd is een logische voortzetting: de composities zijn wederom niet schokkend, maar de uitvoering is zeer verzorgd, genuanceerd en opgewekt.

Het Max Roach-achtige drumintro van openingsnummer Miss Thing zet de toon voor de rest van de cd. Het simpele maar pakkende themaatje dat als rode draad door de rest van het nummer loopt, dient als swingende accolade tussen de soepele saxofoon- en piano-soli die in geruststellende golfjes uit de speakers rollen. Ook de ballads veroorzaken nostalgie die met bekend klinkende loopjes en soepel glijdende akkoorden verder wordt gecultiveerd. De twee composities die niet van Chestnuts eigen hand zijn, Gershwins evergreen Summertime en standard My favorite things, lopen zó over in de rest van het repertoire.

Het is te danken aan Chetnuts technisch hoogstaande spel en zijn uit stermuzikanten bestaande begeleiding dat deze bijna uurlange `trip down memorylane' niet verveelt. Chestnuts hoorbare speelplezier is tijdens de opnamen blijkbaar overgeslagen op saxofonist James Carter, bassist Ron Carter en tenorsaxofonist Joe Lovano, waardoor de ouderwetse deuntjes toch nog een vitaal tweede leven krijgen ingeblazen.

Cyrus Chestnut: Cyrus Chestnut (Atlantic, 7567-83140-2)

    • Edo Dijksterhuis