Songfestival

Een bekende opera van Mozart heet in het Frans La flûte enchantée, in het Engels The Magic flute, in het Noors Tryllefl⊘yten en in het Nederlands Die Zauberflöte. En iedere muziekliefhebber kent uit het Evangelie van Mattheus zinnen als Da versammelten sich die Hohenpriestern und Schriftgelierten uit het hoofd - in het Duits. Als we een stuk van Grieg spelen, dan vertalen we eerst zorgvuldig de titel uit het Noors in het Duits en spreken van Anitra's Tanz en Aases Tod; waarbij we dan Aase ook nog verkeerd uitspreken.

In de schouwburgzaal luisteren 400 mensen naar een opera van Verdi. Een heel corps goed geschoolde kunstenaars zingt een Italiaanse tekst. Goed geschoold, want hun is op het conservatorium waarschijnlijk uitgebreid uitgelegd wat de tekst betekent. Van de 400 toehoorders begrijpt alleen die ene Italiaanse gastarbeider die van opera houdt wat er gezongen wordt; de overige 399 doen alleen maar alsof.

In het popcircuit dat overstroomd wordt door teksten uit Engelstalige landen, kunnen zangers uit kleine landen zich verstaanbaar maken door Engels te zingen, zodat hun tekst nog een beetje overkomt.

De staatssecretaris voor Cultuur (NRC Handelsblad, 1 februari), vindt dat de Nederlandse deelnemers aan het Songfestival Nederlands moeten zingen. Dat is nogal hypocriet: van de deelnemers aan zo'n internationale happening te eisen dat ze zingen in een voor de overgrote meerderheid van de toehoorders onbegrijpelijke taal. Net als de Nederlandse operazangers. Dat is een vreemde manier om de taalcultuur uit te dragen van een land waar ze nog niet eens een eigen woord voor musical hebben.

    • Bram de Boer