`Mijn CDA strijdt tegen tweedeling'

Rob Lubbers, broer van Ruud Lubbers, is door het CDA op een dertigste, onverkiesbare, plaats gezet voor de verkiezingen voor de Eerste Kamer.

Ondernemer Rob Lubbers (62), commissaris en grootaandeelhouder van beursfonds Furness, was nooit jaloers op zijn broer Ruud, de minister-president. ,,Politiek heeft me nooit getrokken, ik erger me er nog al eens aan'', zo liet hij zich een aantal jaren geleden tegenover deze krant ontvallen toen Ruud nog premier was. ,,Besluitvorming komt in dit land bij wijze van toevalligheid tot stand. Dat is een ramp voor Nederland.''

Maar nu heeft Rob Lubbers zich toch laten overhalen. Hij staat op de kandidatenlijst voor de CDA-fractie in de Eerste Kamer. Een opmerkelijke kandidaat. Desgevraagd is hij bereid tekst en uitleg te geven over zijn eerste en vooralsnog uiterst onzekere schreden op de gladde pad naar de Haagse politiek. Hij zit in zijn sobere werkkamer op de eerste verdieping van een sombere kantoorflat in een van de uitlopers van het industrieterrein van Krimpen aan de IJssel. De werkkamer ligt pal naast die van zijn broer.

U staat dertigste op de lijst van de Eerste Kamer voor het CDA.

,,Ja dat heb ik ook gezien.''

Hoe bedoelt u, ``dat heb ik ook gezien''? U hebt zich toch kandidaat gesteld?

,,Nee, ik heb mezelf niet kandidaat gesteld.''

Hoe komt u dan op die kandidatenlijst terecht?

,,Een aantal CDA-Kamerkringen in Zuid-Holland en een aantal wethouders hebben mij benaderd. Twee prominente Eerste-Kamerleden uit Zuid-Holland zouden na de verkiezingen niet terugkomen. Ze zouden het erg op prijs stellen als zij daarom mij kandidaat zouden mogen stellen. Nou, daar heb ik diep over nagedacht. Het Eerste-Kamerlidmaatschap is toch een behoorlijke aanslag op je agenda. Ik heb lang gewijfeld, maar heb uiteindelijk tegen deze mensen gezegd dat ik beschikbaar was. Zij hebben me vervolgens aangemeld bij de selectiecommissie. Ik vind het wezenlijk om hier te melden dat ikzelf nooit op het idee zou zijn gekomen om me kandidaat te stellen.''

U zou er zelf niet op zijn gekomen?

,,Nee, ik ben gewend te analyseren en besluiten te nemen. En in de politiek komt men op een andere manier tot conclusies. Maar je krijgt in de Eerste Kamer, denk ik, toch de kans om je ervaring en mensenkennis te mobiliseren. Het CDA is een club die de moeite waard is om in de rails te houden met de goede doelstellingen waar die partij voor staat. Maar het resultaat, de dertigste plaats, is nogal verrassend, zou ik zeggen. Ik denk dat het CDA eerder twintig zetels zal halen dan dertig.''

U ging er natuurlijk vanuit – u was tenslotte gevraagd – dat u op een verkiesbare plaats terecht zou komen.

,,Sterker nog, ik heb het zelf nadrukkelijk gevraagd. Ik heb er geen enkele behoefte aan om zo'n proces in te gaan als er niet een redelijk verwachtingspatroon bestaat dat het tot een verkiesbare plaats leidt. En de mensen die mijn voordracht hebben verzorgd, zijn er dan ook redelijk teleurgesteld over dat ik op de dertigste plaats ben geëindigd.''

Wie bepaalt dat in het CDA?

,,Er is eerst een selectiecommissie, dan een bestuur en dan een partijraad, denk ik. Ik kan me voorstellen dat ik me terugtrek. Maar ik heb er nog niet over nagedacht. Ik ben alleen nog maar verrast hoe zo'n proces verloopt. En ik vind dat jammer voor zo'n partij. Hoe vinden die besluitvormingsprocessen plaats? Als er nou zo'n grote groep mensen binnen Zuid-Holland aandringt op mijn kandidatuur, en binnen de structuur van de partij eindig ik vervolgens op de dertigste plaats, dan denk ik: hoe kan dat? Ik weet dat het partijbestuur nadrukkelijk benaderd is vanuit Zuid-Holland over deze kandidatuur, en met name is er overleg geweest met de partijvoorzitter en de fractievoorzitter.

Het is eigenlijk aan degenen die mij hebben voorgedragen om te overleggen hoe het verder moet: meneer Lubbers wilt u nog op de lijst blijven, of trekt u zich terug?''

Hebben ze bij het CDA nu nog de mogelijkheid om u hoger op de lijst te krijgen?

,,Ik weet dat er op 19 februari een bijeenkomst is waarop de lijst definitief wordt vastgesteld. In theorie is die mogelijkheid er dus, anders hoef je die bijeenkomst niet te houden.''

Misschien dat er daar nog voor u gelobbyd zal worden?

,,Ik ga daar niet van uit.''

Stel dat u wel op een verkiesbare plaats terecht was gekomen, waar had u zich dan voor ingezet?

,,Voor twee dingen. Voor de logistieke systemen in Nederland, het openbaar vervoer, het goederenvervoer, het vrachtvervoer, het automatiseren van systemen. Kort gezegd, werken aan het congestieprobleem in het verkeer.

En voor de strijd tegen de groeiende tweedeling in de maatschappij. Ik vind dat het niet de goede kant op gaat.''

Krijgt dat verschijnsel te weinig aandacht van de CDA-fractie?

,,Nee, maar als oppositie heb je niet zo gek veel mogelijkheden om dit uit te dragen.''

Herkent u uw sociale inslag voldoende in de huidige CDA-fractie?

,,Zeker in de partij.''

Maar niet zozeer in de fractie?

,,Dat heeft denk ik nog een momentum nodig. Je moet ook de kans krijgen. Hoe krijg je als oppositie de kans om je sociale gezicht te laten zien? Als de CDA-fractie op dit punt met goede voorstellen komt, worden ze onmiddellijk omarmd door de regeringspartijen en daarmee is het weer geen CDA-standpunt.''

Waar blijft de fractie vooralsnog achter bij de partij?

,,Ze blijft achter in het uitdragen van de boodschappen die ze heeft. Een brede stroming binnen het CDA vindt nadrukkelijk dat er wat moet gebeuren aan mensen in achterstandsituaties. Maar de vertaalslag in politieke daadkracht vanuit de fractie in de oppositie is beperkt. Het is belangrijk dat het CDA op een of andere manier op het katheder komt om die boodschap neer te zetten, zodat de mensen zeggen: daar begrijp ik iets van.''