Slechte reputatie

Ongehinderd door nuances en kennis van zaken roepen sommige geïnterviewden maar wat. En gedreven door de zucht naar sweeping statements citeren sommige journalisten die onzin klakkeloos. In het Cultureel Supplement van vorige week mag Menno van de Koppel, uitgever van het fototijdschrift Reportage, zijn gal spuwen over het weekblad Nieuwe Revu; ,,Curieus beleid hebben ze daar. Zeven weken lang sex on the beach en dan opeens dit'' (waarmee hij doelt op een foto-feature van Tom Stoddart over de hongersnood in Zuid-Soedan).

Tsja, slechte reputaties hebben een lang leven. In de ogen van de één is Nieuwe Revu nog altijd een schreeuwerig blad dat de lezers veel ontbloot 90-60-90 voorschotelt, in de ogen van de ander zal NRC Handelsblad tot in de eeuwigheid een VVD-krant vol stoffige stukken blijven. Met de werkelijkheidd hebben zulke observaties niet veel te maken. Vakblad De Journalist zit dichter bij de waarheid in het omslagverhal dat deze week signaleert hoe Nieuwe Revu knap het midden weet te vinden tussen publiekstijdschriften en opiniebladen. Zo maar een citaat uit dat artikel: ,,Met enige aarzeling begin ik aan nummer 46, waarvan de cover meldt: Liefde is tippelen voor je vriendje. Loverboys worden ze genoemd. Gewiekste jongens, vaak van Marokkaanse afkomst, die hun vriendinnetje stap voor stap tot prostitutie dwingen. (...) Een lekker vet item voor de losse verkoop, maar binnenin blijkt Robert Vuijsje de meedogenloze wereld van de loverboys te schilderen zonder te dik aangezette, sensatiebeluste zinnen. Een paar weken later kwam de veel deftiger NRC Handelsblad met hetzelfde item, maar het stuk in Nieuwe Revu vond ik beter.''

    • Medewerker Nrc Handelsblad
    • Frénk van der Linden Nieuwe Revu