MAN BITES DOG

De muziek van het trio Man bites dog is minstens zo ongewoon als het recept voor gevulde, gebakken kameel (400 porties, 2 dagen bereidingstijd) dat op het cd-hoesje van hun titelloze debuut-cd staat. De muzikale stoofpot die de Amsterdammers serveren bevat een interessante lijst van onorthodoxe ingrediënten: een snufje blue-grass, een scheut hardcore, vijf eetlepels funk, een litertje lyriek en een blokje jazz-aroma. Het geheel wordt overgoten met moddervette grooves en Afrikaanse ritmes en dampend opgediend.

Het zeer eigen groepsgeluid van Man bites dog is voornamelijk te herleiden tot de energieke wisselwerking tussen gitarist Damien Cluzel en klarinettist/saxofonist Tobias Klein, waardoor de band afwisselend klinkt als een opgevoerd Oost-Europees volksdansorkestje, een snerende metalband of een extatisch free-jazz combo. Cluzels fretloze gitaar springt als een veelkleurige stuiterbal over de maten, gilt hysterisch boven de begeleiding uit of nestelt zich bedeesd in zacht uitwaaierende akkoorden. Klein verstaat de kunst zowel Ornette Coleman-achtige chromatische klankvlakken als warme, gevoelige melodielijnen te spelen. Drummer Bernt Nellen vult de gaatjes zo efficiënt op dat de afwezigheid van een bassist totaal niet opvalt.

Man bite dog is niet een groep die blijft hangen in een gimmick of het puur moet hebben van spierballenvertoon. Rauwe geluidsexplosies worden afgewisseld met lieve liedjes en abstracte geluidsimprovisaties, die de luisteraar op het puntje van zijn stoel houden. Iedere keer dat er iets herkenbaars aan de horizon gloort, leidt het trio de luisteraar met een bruuske ruk of subtiele bocht naar links of rechts om te tonen wat er allemaal nog meer mogelijk is.

Man bites dog: Man bites dog (559-002, TryTone)