Tour d'amour

Mijn lovebeeper gaat maar niet af. Sedert enkele dagen struin ik hoofdstedelijke straten af met een `Lovegety' (for men) op zak. Op zoek naar het meisje dat ook een Lovegety (for ladies) heeft. Opdat beide elektronische cupido's dan oplichten en gaan piepen en ons nader tot elkaar zullen brengen.

De Japanse vinding is een elektronische koppelaar en is in te stellen op drie standen: kletsen, karaoke en het wat cryptische `get2'. Dat is althans te lezen op de site www.ilovegety.com want de tekst op het apparaatje zelf is in het Japans. Zodra twee lovegety's binnen een straal van vijf meter komen, dienen beide te gaan piepen. Als dezelfde standen zijn ingesteld dan gaan de apparaatjes wat luider piepen dan bij verschillende standen.

Het apparaatje bestaat in een versie voor vrouwen en mannen. Daarmee is het waarschijnlijk het eerste stuk elektronica dat een geslacht kan worden toegeschreven. Daarnaast heeft het ook de primeur over een seksuele geaardheid te beschikken: Lovegety is hetero. De mannetjesbeeper zal alleen voor vrouwtjesbeepers beepen en vice versa.

Welke stand stel ik in? Wil ik kletsen, naar de karaokebar of `get 2en'? Met dat laatste - laten we het beestje maar bij zijn naam noemen - wordt seks bedoeld. Waarschijnlijk is dat ook de intentie bij al diegenen die een van de twee andere opties hebben ingesteld. Alleen duurt het dan wat langer. Maar goed, praten kan ik overal en zingen kan ik niet. Dus zonder schroom maar de hoogste stand ingesteld op mijn draagbare darkroom.

Met een lovegety over straat gaan is geen pretje. Natuurlijk, als het meezit, beleef je nog binnen 24 uur de nacht van je dromen met de bijbehorende vrouw. Maar het besef dat de draagster van de lovegety for ladies ook wel eens een gedrocht kan zijn, blijft door het hoofd spoken. De kunst is dus om ongegeneerd naar vrouwen te kijken en een goede route te volgen. Is ze mooi, dan snel binnen de vijf meterradius springen. Wijzen de hormonen unaniem met de duim naar beneden, als de wiedeweerga een winkel induiken om buiten de straal te blijven. Liefdesparanoia.

Als je uitgaat, is het leven makkelijker. Wassen, schrobben, scheren, geurtje, je lucky shorts en de beste kleren. Je weet wat de avond eventueel kan brengen en bent daar op ingesteld. Hoe anders met de lovegety op zak. Op elk moment kan het beestje gaan piepen: in de supermarkt, de tram, op werk of tijdens een etentje met je vriend-(in).

Naarmate de geslenterde uren voorbijgaan, wordt het echter langzaam duidelijk dat de meeste opwinding nergens voor nodig is. De lovebeeper houdt zich stil tijdens mijn Tour d'Amour. Eén keer dacht ik beet te hebben, maar het gepiep bleek van een beveiligingspoortje van een winkel te komen. En daar heb ik niets mee.

Toch zijn de batterijen vers en aan de instelling kan het ook niet liggen. Twee opties: het ligt aan mij en vele vrouwen zijn vele winkels ingedoken of er zijn gewoon weinig lovegeties in omloop. Hoewel ik een esthetische vergelijking met Brad Pitt of Johnny Depp niet zal winnen, verklaar ik de stilte toch door de laatste mogelijkheid. Ik heb de drukke koopavond getrotseerd, ben overvolle warenhuizen in geweest en heb meerdere kroegen bezocht. In al die drukte bleef de lovegety stil. Gelukkig maar.

De geteste Japanse lovegety is gekocht bij Free Record Shop,

Kalverstraat 230 te Amsterdam (ƒ29,95). Een Nederlandse en nieuwere versie van de lovegety is te bestellen op www.lovegety.nl (ƒ37,50).

Aanvullende informatie op www.lovegety.cc en www.ilovegety.com.