Lonkende menukaarten

Oss kennen we van de margarine en de pil, als bakermat van de Socialistische Partij en woonplaats van de mannen van Zwan, maar niet als een oord van verwennerij. Voor een gastronomisch ontspanningsweekend gaan de gedachten niet onmiddellijk uit naar de Brabantse plaats. Met poëtisch geweld poogt de folder van het gloednieuwe hotel restaurant De Weverij tot een bezoek te verleiden. `Zwaluwen tureluren door de lucht, gras staat stil in de avonddamp, de receptioniste glimlacht een warm welkom, de menukaart lonkt, thuiskomen tussen zon en maan en de dag gaat open als een gouden roos.' Stilstaand gras en lonkende menukaarten, dat willen we meemaken en we reizen af naar Oss voor het arrangement `Brabant Culinair en Ontspanning' van net geen tweehonderd gulden per persoon.

De eerste aanblik is nog niet helemaal overtuigend. In het overgangsgebied tussen de voormalige Bergossfabriek, een parkeerterrein en een rijtje nieuwe winkels ligt Hotel De Weverij. Het is deels gevestigd in een fabriekshal van het begin van deze eeuw, deels in een kloeke nieuwbouw van overal en nergens. Het restaurantterras ligt er verloren bij, tussen veel geparkeerde auto's.

Eenmaal binnen treffen we een andere wereld. De ruime lobby in de lichthal tussen de oude fabriekshal en de nieuwbouw heeft grootsteedse allure. `U bent ge-upgrade', is de mysterieuze mededeling van de warm-welkom-glimlachende receptioniste. Ik ben net naar de kapper geweest en draag een nieuwe das, maar dat zal ze toch niet bedoelen? Op mijn vragende blik legt ze uit dat we een mooiere kamer krijgen voor dezelfde prijs. We vonden `De Luxe' al zo chique klinken, maar nu mogen we in een `Royal Suite' overnachten. Dat is de Gobelinsuite die naast de Jacquardsuite op de bovenste verdieping ligt. Warme kleuren, hout op de vloer en antiek ogende meubelen verhogen de sfeer. Er is een kleine, stevige bronzen os die je voor de deur kunt zetten bij wijze van niet storen bordje. Op een licht astmatische airconditioning na, is alles perfect. Het mediterrane interieur contrasteert met de Hollandse kilte op de kale loggia met grijze betontegels. De kamers-en-suite bieden een panoramisch uitzicht op Oss. We ontwaren twee molens, een watertoren, vele kerktorens en de voormalige villa Constance van margarinefabrikant Van den Bergh. Als ik met de afstandbediening de televisie in werking zet, slaat er in de slaapkamer nog een aan. Zo royaal kan `Royal' zijn. Later ontdekken we een tweede minibar.

Bij het arrangement `Brabant culinair en ontspanning' hoort een toegangsbewijs tot de op loopafstand gelegen Lucaya Thermen. Op Mister Bean-achtige wijze ontdoe ik me daar van een, gezien de lokale mores, overbodig gebleken zwembroek. Het verblijf in achtereenvolgens het stoombad, een zoutbad, de sneeuwcabine, het kruidenluchtbad en het zwembad ontspant niet alleen maar maakt ook hongerig en dorstig. Het concept van het arrangement openbaart zich in de maag. Die gaat open als een gouden roos.

`De groet uit de keuken' arriveert bij de borrel. De kok stuurt ons een klein kopje cappuccino van paddestoelen. Het is een veelbelovende begroeting. Soms is een enkel hapje voldoende om te weten dat het goed zit in de keuken.

Een klein wonder is restaurant Cordial in De Weverij. Zelden functioneert een restaurant zo kort na de opening als zo'n geolied geheel. De prestaties van de keuken mogen er zijn, het wijnaanbod is gebalanceerd. Kok Roger Rassin heeft niet voor niets zijn scholing gehad in Pirandello, La Rive en Lauswolt. Maar ook de bezetting van de zwarte brigade, waar restaurateurs veelal meer moeite mee hebben dan met de witte, is in orde. Goede, deskundige obers, met persoonlijkheid, geven wijnadviezen waar je op af kunt gaan.

We genieten van een tartaartje van tonijn met gember en tomatencompote, van langoustines vergezeld van bonenpuree met gedroogde tomaat, van saignant gebakken wilde eendenborst op truffelrisotto en van gepocheerde peer met sabayon en honingijs. De gerechten worden achtereenvolgens begeleid door een fles Elzasser `Hugel S', een kersig en kruidig glas Rosso di Montalcino en een verrassend glas cider. De smaken zijn subtiel, de combinaties beheerst en de kruiding is gedoseerd. Er is maar één klein puntje van kritiek. In de menu-opbouw is tweemaal tomaat niet gelukkig, zeker omdat er tweemaal eenzelfde bergje sla bij gaat. Voor de frustratie die de decoratieve maar veel te kleine plasjes jus op de borden vaak oproepen, is hier een doeltreffende oplossing gevonden. De sauskom komt op tafel.

Geheel voldaan zoeken we onze kamer op, bij de drempel struikelen we over de os.

    • Joep Habets