Bijlmer-enquête 5

De heer Wolleswinkel meende vrijdag jl. de Bijlmercommissie even in te pakken door zijn verhoor aan te laten vangen met een ongelooflijke arrogante houding. Hij zou die `eenvoudige politici' wel even (niet) vertellen hoe alles in zijn werk was gegaan. Wat kwam de man bedrogen uit!

De alerte, goed samenwerkende, goed voorbereide en toch zeer correct optredende complete Commissie draaide de rollen in zeer korte tijd op niet mis te verstane wijze om. Van een hautaine topbestuurder veranderde Wolleswinkel spoedig in een hakkelende, zich nagenoeg niets meer herinnerende en dus weinig fiere geheugenloze burger. Hij hechtte blijkbaar weinig aan het grote belang dat door de enquête wordt gediend, maar was slechts doende zijn eigen straat schoon te vegen, een laffe en onwaardige houding voor iemand die in deze zaak een grote verantwoordelijkheid droeg.

De commissie haalde dan ook probleemloos boven water dat ook hij betrokken is geweest bij de verzwijgingschandalen en/of belangrijke onderzoeksacties heeft nagelaten. Wolleswinkel ontving enige jaren geleden een `hoge koninklijke onderscheiding' wegens de wijze waarop hij het (voor)onderzoek naar de ramp had geleid. Het is duidelijk dat die hoge onderscheiding, dit om haar waarde te behouden, onmiddellijk dient te worden afgepakt en dat Wolleswinkel zwaar dient te worden gestraft, zo daarvoor juridische mogelijkheden aanwezig zijn. Daarbij valt onder meer te denken aan gevaarzetting door (bewuste?) nalatigheid. Tal van burgers krijgen fikse straffen voor minder zware en minder vergaande vergrijpen, maar die behoren dan ook niet tot de `topbestuurders'!