Australië blijkt tamelijk immuun voor Azië-crisis

Wie dezer dagen een blik op de Australische kranten werpt krijgt de indruk dat het land in een regelrechte economische crisis terechtgekomen is. Maar de realiteit is dat Australië zelfs bestendig blijkt tegen de Azië-crisis.

Australië lijkt tamelijk ongeschonden de crisis in Azië door te komen. In het afgelopen jaar groeide de Australische economie met liefst vijf procent. Dit in weerwil van de economische politiek die de Australische regeringen in de jaren negentig hebben voorgestaan waarbij het land economisch steeds nauwer met Azië verweven is geraakt. Australië blijkt echter veel minder afhankelijk van Azië dan op grond van die ontwikkelingen mag worden verondersteld. Ook staan de ontwikkelingen haaks op de publicaties in de pers. Want wie vandaag de dag de commentaren in de Australische kranten leest krijgt de indruk dat het land in een internationale crisis is terechtgekomen.

Een greep uit de sombere commentaren: De internationale wolprijzen zullen de komende maanden verder dalen door het uitblijven van orders uit China. De koperprijzen waren in de afgelopen veertien jaar nog nooit zo laag als nu. De uitvoer van levende runderen naar Indonesië is volledig tot stilstand gekomen. En in de vakantiecentra in het noorden van Queensland is het zeldzaam geworden wanneer daar nog een toerist uit Thailand of Zuid-Korea wordt aangetroffen.

Maar dat crisisbeeld staat haaks op een aantal actuele economische ontwikkelingen. Door de handel met Europa en de Verenigde Staten is Australië in staat gebleken een vrije val van de Australische economie te verijdelen. De groei van het toerisme uit Europa en de Verenigde Staten compenseerde het massale thuisblijven van de nieuwe Aziatische middenklasse die Australië nog maar een paar jaar geleden had ontdekt.

Het economische zelfvertrouwen van het land is zelfs zo groot dat niemand minister van Financiën Peter Costello gebrek aan realiteitszin verwijt wanneer hij voorspelt dat het werkeloosheidspercentage met drie procent kan dalen tot hetzelfde niveau als in de Verenigde Staten. Costello wil het economische hervormingsproces van de conservatieve regering van John Howard, die vorig jaar de verkiezingen nipt won, voortzetten. Dat betekent verdere deregulering van de arbeidsmarkt en het invoeren van een BTW-belasting.

,,Er zijn een aantal redenen voor het hoge groeireportage in 1998'', zegt Don Stammer, econoom bij de Deutsche Bank in Sydney. ,,Amerikaanse en Europese economieën zijn sterk en de Australische export daarnaar toe is sterk gestegen.''

De export naar Europa nam in 1998 zelfs met dertig procent toe. De Australische dollar stond laag. Zo werd het effect van de lage internationale grondstofprijzen gecompenseerd. In verband met die lage dollar heeft de centrale bank de rentetarieven laag gehouden, waardoor de binnenlandse consumptie op peil is gebleven. Bovendien wordt er veel gebouwd, met name in Sydney, wat deels een effect is van de Olympische Spelen in 2000.

Niettemin is er een keerzijde aan de medaille. De Australische Kamer van Koophandel en Industrie waarschuwde afgelopen weekend voor te veel optimisme. ,,Een van de grootste gevaren voor onze economie is het recente succes ervan. Door onze onverwachte economische kracht, ondanks de crisis in Azië, denken sommigen dat we bijna onkwetsbaar zijn. Ten onrechte. In moeilijke internationale omstandigheden vragen we dan ook om moeilijkheden, wanneer we toegeven aan de looneisen van de vakbeweging'', zegt directeur Mark Paterson. De bond heeft de gunstige economische ontwikkelingen van het laatste jaar aangegrepen als argument voor loonsverhogingen. Bovendien verwachten waarnemers dat de economische groei dit jaar tot 2,75 procent zal dalen. Die sombere verwachtingen zijn vooral gebaseerd op buitenlandse ontwikkelingen, zoals onzekerheid over de Amerikaanse economie.