Eenzaam en verloren in een Zuid-Afrikaans landschap

Een vrouw zit voor de spiegel, kijkt naar haar decolleté en stuwt zuchtend haar borsten omhoog. Het is een intiem moment van de huishoudster van een dominee in een godvergeten dorp in Zuid-Afrika. Een naam heeft de vrouw niet; een minnaar wel. Het is de politieman van het dorp, die behalve met seks en het poetsen van zijn motor de verveling verdrijft met het zoeken van de verdwenen spullen van de dominee. Hij denkt te weten wie ze gestolen heeft: twee jonge nietsnutten. Dat er met de dominee iets vreemds aan de hand is, ziet de politieman niet. Misschien komt dat doordat de geestelijke, net als hij, de enige andere autoriteit, blank is. De kijker weet wel wat er aan de hand is: hij heeft aan het begin van de film een moord gezien. De dominee is de dominee niet; een voortvluchtige heeft zijn plaats ingenomen en zich zijn naam, Frans Niemand, toegeëigend.

The Quarry is een Engelstalige Belgisch/Frans/Nederlands/Spaanse coproductie met Japanse muziek, die zwaar op de hand geschreven en geregisseerd werd door de Belgische veterane Marion Hänsel. Onwaarschijnlijkheden in het verhaal word je geacht voor lief te nemen; witte plekken moet je zelf invullen. The Quarry is een rondedans voor een moordenaar, een politieman en een verdachte die van begin af aan liever zinnebeeldig dan concreet wil zijn. De drie mannen dolen door het einde van de wereld, en kunnen tot op zekere hoogte van plaats wisselen; ze zijn in ieder geval allemaal eenzaam en verloren, niemanden met een voornaam. The Quarry plaatst deze dorre algemeenheden in een desolaat landschap dat hier haast toevallig Zuid-Afrika is.

The Quarry. Regie: Marion Hänsel. Met: John Lynch, Jonny Philips, Serge-Henri Valcke, Sylvia Esau. In: Cinecenter, Amsterdam; Lumen, Delft.