Spike Lees pooiermoraal

Girl 6 gaat over telefoonseks. Dial six for sex. Een hip onderwerp waarover boeiende dingen te zeggen zijn. Over identiteit en spel, beeld en realiteit, liefde en isolement op de drempel van de 21ste eeuw.

Het wordt problematisch als een regisseur over dat alles tegelijk binnen anderhalf uur essentiële waarheden wil vertellen. Girl 6 wappert alle kanten op en boeit daardoor niet veel langer dan een doorsnee sessie telefoonseks. Daarna verlies je als kijker je focus, net zoals regisseur Spike Lee. De oogleden worden zwaar, de geest zweeft weg, het is alsof je luistert naar een anekdote van een hoogbejaarde.

Het gegeven van Girl 6 is overigens interessant. Een actrice komt niet aan de bak omdat ze te preuts is om haar (siliconen)borsten aan een regisseur te tonen en omdat ze eigenlijk niet kan acteren (in die volgorde). Dus neemt ze een baantje in de 06-industrie. Een vrouwvriendelijke branche, suggereert Spike Lee: bevalt het gesprek niet, dan verbreek je de verbinding. `Girl 6' raakt verslingerd aan de macht van de telefoonseks, aan het spelen met verwachtingen en projecties van mannen. Zo enthousiast duikt ze in haar fantasie-personen, dat ze haar greep op de wereld verliest. Een louterende ervaring, blijkt tenslotte.

Deze rode draad verliezen we al snel uit het oog door de vele overbodige terzijdes over rassenverhoudingen, droomfragmenten en nieuwsflitsen. Of Girl 6 dus verzuipt in goede bedoelingen, durf ik niet te zeggen. Girl 6 is het zusje van de happy hooker: Spike Lee lijkt de pooiermoraal aan te hangen die Veronica elke avond na elf uur over ons uitstort. `Achter het raam verloor ik mijn remmingen'. `Pornofilms gaven mij zelfvertrouwen'. Theo van Gogh maakte met 06 een veel subtielere, integere film over telefoonseks.

Pikant is overigens de cameo van regisseur Quentin Taratino, toen nog bevriend met Lee. Hij speelt in Girl 6 zichzelf: een witte neger die de ultieme `African-American romantic drama' wil maken, maar vooral naar de borsten van zijn Brown Sugars loert. Later kregen beide regisseurs ruzie omdat Spike Lee vond dat Tarantino de zwarte acteur Samuel L. Jackson in zijn film Jackie Brown wat al te vaak `nigger' liet roepen. Die kritiek werd afgedaan als politiek correcte idiotie, maar Spike Lee heeft een punt. Jackie Brown is gebaseerd op een verhaal van Elmore Leonard, een schrijver die negers steevast als luidruchtige domkoppen met fatale zelfoverschatting afschildert. Ook Jackie Brown gaat over de ondergang van zo'n zwarte blaaskaak. Maar enfin, Lee moet eerst zelf maar weer een goede films maken. Anders riekt zulke kritiek naar jaloezie.

Girl 6, Fox, 20.15-22.00u.