Het arrenbie-dorp

,,Volgens sommige mensen zou het een aanfluiting zijn, maar dat vind ik een bizarre reactie. Voor mij is het buitengewoon complimenteus om te horen dat je Het dorp dus blijkbaar ook op deze moderne manier kunt zingen. Ik ben helemaal niet iemand die vindt dat Wim Sonneveld een icoon is waar je niet aan mag komen. Het is juist leuk dat zo'n liedje zo blijft leven. Het is trouwens ook eerder wel eens gedaan door Drukwerk en door Vader Abraham, en daar was ik toen niet zo weg van. Maar de Vliegende Panters doen het goed — heel muzikaal en knap gezongen. En dat ze dan niet alle drie de coupletten zingen, vind ik geen enkel bezwaar.''

Friso Wiegersma (73) is de tekstdichter van het door zijn vriend Wim Sonneveld populair gemaakte chanson Het dorp, dat dezer dagen in een gloednieuwe uitvoering in de onderste regionen van de Mega Top-100 is beland. Nu wordt het nummer gezongen door het jeugdige cabarettrio de Vliegende Panters: een ietwat hoekig gesyncopeerde, maar stuwende arrenbie-versie, waarin alleen het eerste couplet en het refrein zijn overgebleven. Zodoende komen de zinsneden over minirokken, televisiekwizzen en jongens met Beatlehaar, die in de oorspronkelijke tekst uit 1967 nog als moderniteiten werden vermeld, er nu niet meer in voor. Op de cd staat ook een clipje, waarin de Vliegende Panters beurtelings verschijnen in discopakken en in hun daagse kledij op landelijke locaties.

,,Ik had Wim al eerder eens voorgesteld iets te maken over de veranderingen in mijn geboortedorp Deurne, maar dat leek hem toen een buitengewoon vervelend idee voor een liedje. Later kwam hij zelf aan met La montagne van Jean Ferrat — of ik daar een vertaling van wilde maken. Maar dat ging over de leegloop van de Franse bergdorpen, een situatie die we in Nederland helemaal niet kenden. Ik heb het daarom niet vertaald, maar wel de kans gegrepen om op die mooie melodie toch een tekst over Deurne te schrijven. En toen was Wim natuurlijk gis genoeg om te zien dat het een goed nummer was geworden.

,,Het gekke is dat Het dorp, toen hij het in zijn theatershow met Ina van Faassen voor het eerst zong, helemaal niet meteen zo'n groot succes werd. Dat is pas later gekomen, met het groeiende milieubewustzijn. En vooral ook na zijn dood; wat Parlez moi d'amour is voor Lucienne Boyer, dat is Het dorp voor Wim geworden.

,,Nog steeds zijn Telkens weer en Het dorp mijn meest verkochte en meest gedraaide liedjes. Ik vond het ook erg aardig dat het is opgenomen in de bundel Toen wij van Rotterdam — ziezo, dacht ik toen, nu ben ik onderdeel geworden van de stroom volkslyriek. Daar schrijf je zo'n tekst ook voor; niet voor een dichtbundel waar niemand ooit meer in kijkt.

,,Binnenkort is er een radio-uitzending waarin liedjes van Wim worden gezongen door mensen als Karin Bloemen, Marco Borsato, Gerard Cox, Robert Long en Liesbeth List. Mij werd verteld dat Borsato alleen wilde komen als hij Het dorp mocht zingen. Dat vind ik óók weer iets om buitengewoon nieuwsgierig naar te zijn.

,,Ik heb het door de Vliegende Panters horen zingen bij Paul de Leeuw, en was meteen enthousiast. Daarna heb ik hun voorstelling gezien in Hoofddorp en na afloop hebben we nog heel lang en heel genoeglijk nagepraat. Het komische is dat ze er eigenlijk een lichte parodie van wilden maken, maar toen ze er eenmaal mee bezig waren, hebben ze tegen elkaar gezegd: dit is zo lekker, zo meeslepend, weet je wat, we gooien ons er helemaal in. En dat doen ze ook. Tegen mij zeiden ze dat ze zich nu, na mijn complimenten, niets meer hoeven aan te trekken van de kritiek: als de schrijver het ermee eens is, kan de rest de pot op.''

De Vliegende Panters: Het dorp. CNR 2004004