Zwarte scholen

Elke week wacht ik weer vol spanning welk negatief artikel in NRC Handelsblad zal verschijnen over de multiculturele samenleving. Ouders die tekort schieten, islamitische scholen die slecht bestuurd worden, criminaliteit die niet uit te roeien lijkt. Op 30 januari lukte het weer een nieuw voorbeeld van zwarte problematiek te vinden: een school die het zwarte water aan de lippen staat. Alle probleemgevallen van de school werden geïnventariseerd. Het beeld dat de gegoede witte Nederlandse midden- en hogere klasse over de allochtonen heeft is weer bevestigd. Zwart zijn is een synoniem voor onoplosbare problematiek.

Natuurlijk is het de taak van een krant problemen te beschrijven. Maar de beschrijvingen van de multiculturele samenleving zijn eenzijdig en onvolledig. Zijn we vergeten dat we dertig jaar geleden mensen uit Marokko en Turkije gehaald hebben voor onze economie? Zijn we vergeten dat we lange tijd niets gedaan hebben aan een integratiebeleid voor analfabete mensen die uit traditioneel agrarische culturen komen? De Nederlandse samenleving krijgt de rekening gepresenteerd van economisch gewin en laissez faire-beleid. In plaats die serieus te nemen, wordt de inhoud geprojecteerd op die lastige zwartjes. We zijn fel gekant tegen apartheid, maar ondertussen stigmatiseren we volop.

In de grote steden zijn veel problemen. Ondertussen zijn er ook allerlei mensen die keihard werken aan oplossingen, vaak tegen de witte middenklassestroom in. Het zou aardig zijn als deze kwaliteitskrant ook eens bericht over de oplossingen: zwarte scholen die het wel lukt allochtone ouders bij het onderwijs te betrekken, allochtone ouders die hun kinderen wel opvoeden. Basisscholen die het concept van `Brede School' wel degelijk inhoud weten te geven en allochtonen die een gelukkig huwelijk hebben en werken aan een succesvolle maatschappelijke carrière.