We hebben meteen ja gezegd

De muren zijn al strak gestuct, maar de vloer van de woonkamer bestaat nog louter uit balken. Peter Rietdijk (30) en Lucy de Veth (28) schatten dat ze nog twee weken op de bovenverdieping moeten bivakkeren, maar dan kan het echte wonen beginnen. ,,Het stucwerk hebben we door een vakman laten doen, maar de rest gebeurt met de hulp van familie en vrienden.''

Wie een huisje bemachtigt in het Utrechtse Oudwijk, mag rekenen op een paar weken klussen. Geld voor een aannemer is er vaak niet, want dat is al in de aankoop gestopt. ,,Dit huis kostte drie ton, maar we hebben meteen ja gezegd. We hadden al bijna een jaar gezocht'', zegt Rietdijk.

In dat jaar werd hun huis zo'n 30.000 gulden duurder. Het gaat hard in Utrecht-Oost. Alle hoogwaardige werkgelegenheid zit sinds de jaren tachtig aan deze kant van de stad. Universiteit, academisch ziekenhuis, provinciekantoor, het verzekeringsconglomeraat AMEV en een `adviesboulevard' met accountants- en advocatenkantoren hebben ervoor gezorgd dat de huizenprijzen aan deze kant van de stad op hol zijn geslagen. Ook een wijk als Lombok, aan de andere kant van het centrum, zit inmiddels in de lift. De centrale ligging van Utrecht en een jarenlang tekort aan bouwgrond hebben ertoe geleid dat de pendel en de huizenprijs in en rond Utrecht tot de hoogste van het land behoren.

,,Onder de twee ton koop je bijna niks meer'', zegt P. Baas, medewerker van makelaardij Nieuwpoort. Boven de 183.000 gulden geldt de vrije vestiging en kan dus iedereen bieden. ,,Een miljoen is hypercourant'', meldt collega J. Muus. Vanwege de grote vraag is er steeds vaker het systeem van inschrijving. Kandidaten doen hun bod in een enveloppe en de verkoper mag kiezen. ,,Vroeger kreeg je te horen als je de tweede gegadigde was, of er een bod lag'', herinnert Baas zich. ,,Dan hield je je adem in, want dan wist je dat je de tweede was. Maar als men over elkaar heen valt, kan iedereen een bod doen.''

Toch gaan veel huizen nog op de klassieke manier weg. Maar het blijft zaak er snel bij te wezen. ,,Wie gemakkelijk overdag kan kijken is absoluut in het voordeel'', zegt Muus. ,,Je moet er bij zijn als het aangeboden wordt.''

Inschrijving heeft ook haar nadelen. Muus weet een geval waarbij de winnaar twee ton meer bood dan de volgende kandidaat, die slechts zo'n 550.000 gulden had gedacht. Dit zijn typisch verhalen voor een verjaardagsborrel, meent Muus. ,,Er zijn ook mensen die hun huis op minimaal acht ton inzetten en niemand in de buurt van die prijs komt. Die verhalen hoor je nooit.''

Inmiddels is ruimtegebrek niet meer het probleem op de Utrechtse woningmarkt. Tot 2015 worden in Leidsche Rijn, aan de westkant van de stad, zo'n 30.000 huizen gebouwd. De eerste huizen zijn vorig jaar oktober opgeleverd. In makelaarskring bestaat de vrees dat de nieuwbouwwijk toch weer te veel krap bemeten doorsnee eengezinswoningen krijgt, terwijl de markt nu vooral luxere woningen van 500.000 gulden of meer vraagt.

Riantere appartementen zullen ook de doorstroming ten goede komen, verwacht Muus. Hij wijst op de groeiende markt van de 55-plussers, die hun kinderen zien vertrekken en graag kleiner willen wonen, mits er voldoende luxe is. ,,Leidsche Rijn zal wel vollopen. Maar de mensen die nu in het centrum van de stad of Utrecht-Oost wonen, gaan er niet heen. Ik heb uit die hoek van de stad nog geen enkele vraag voor Leidsche Rijn gezien. Ik denk dat er veel verhuisbewegingen vanuit Nieuwegein en Maarssenbroek zullen komen. Er is bij de mensen vooral een neiging om van de ene nieuwbouwlocatie naar de volgende te verhuizen. Gezien de ligging aan de A-2 (Utrecht-Amsterdam) zou het me niets verbazen als Leidsche Rijn uiteindelijk een alternatief voor Almere wordt.''