Mister Daf vindt het mooi geweest en stapt op

President Cor Baan liet de Eindhovense truckbouwer Daf failliet gaan, bouwde het bedrijf weer op en verkocht het vervolgens aan de Amerikaanse vrachtwagenfabrikant Paccar. Hij vertrekt nu als een tevreden man.

Cor Baan, president van Daf Trucks, gaat in juni met pensioen. Hij had vorig jaar juni, toen hij 60 werd, al weg zullen gaan. Maar de Amerikaanse eigenaar van Daf, de vrachtwagenfabriek Paccar, vroeg hem om nog even te blijven.

Baan, vanochtend door de telefoon: ,,Eén, maximaal twee jaar heb ik toen gezegd. Ik vind het nu mooi geweest. Ik weet nog wel een paar andere dingen die leuk zijn.''

Cor Baan is de enige president-directeur in Nederland, en misschien wel van de wereld, die na een faillissement (in 1993) en na een overname (in 1996) nog steeds op zijn plaats zit.

Baan, opgeleid als accountant, was een rooie vroeger. Van 1967 tot 1969 was hij landelijk secretaris van de PvdA, met Anne Vondeling als voorzitter. Ze kregen ruzie over een reorganisatie van het partijbureau. Baan vertrok, ging weer als accountant werken, en werd in 1975 controller bij Pakhoed.

,,Met de PvdA'', zei hij vorig jaar in een interview met deze krant, ,,hield het voor mij op toen ze een lijstverbinding aangingen met de CPN.'' In 1982 ging hij naar Daf. Na een jaar kwam hij in de raad van bestuur, voor marketing & verkoop.

In 1991 begon het mis te lopen met Daf. De verliezen waren enorm, vooral in Engeland, waar een paar jaar eerder de vrachtwagenfabriek Leyland was gekocht.

Het echte probleem, stelden de curatoren later vast, was de mismatch tussen kort en lang geld: bij Daf werden langlopende leningen met een hoge rente afgedekt met kortlopende leningen met een lage rente.

Op 18 februari 1992 zegden de banken de kredietlijnen op en namen heel Daf in onderpand. Baan, inmiddels president-directeur geworden, probeerde een veilig onderkomen te vinden bij Daimler-Benz. Maar de plannen lekten uit en de overname mislukte.

Een plan waarbij de Nederlandse en Vlaamse overheid in Daf zouden participeren mislukte ook. Op 2 februari 1993 vroeg Baan surseance van betaling aan. ,,Het was geen surseance on purpose hoor!'', zei hij vorig jaar – nog steeds boos over de insinuaties die destijds werden gedaan. ,,Het was niet geconstrueerd! Ik heb niet met opzet een faillissement in elkaar gestoken! Ik weet dat er zo over gedacht is. Maar mensen hebben geen idee wat er bij een faillissement over een onderneming heen komt.''

Er kwam een nieuw businessplan, minister Andriessen van Economische Zaken hielp. Toen Daf van zijn schulden bevrijd was, wilden banken en andere financiers graag meewerken. Hetzelfde jaar bouwde Daf dagelijks weer veertig vrachtwagens, met 10,6 miljoen gulden nettowinst. In 1995 waren het er zestig per dag, met 163,8 miljoen gulden winst.

Bij het ministerie van Economische Zaken werd een anoniem rapport bezorgd, dat vol stond met `rottigheid': Baan zou uit eigenbelang een overname tegenhouden, Baan zou voor de financiering van zijn huis in Florida de Amerikaanse belastingen hebben opgelicht.

Het bleek niet te kloppen. Een jaar later verkocht Baan Daf aan de Amerikaanse vrachtwagenfabriek Paccar. Baan kreeg een zetel in de raad van bestuur van Paccar. De nettowinst bedroeg in 1997 180 miljoen gulden bij een omzet van 3,7 miljard.

Daf breidt de productie nog steeds uit. Maar het trauma is gebleven.

Baan, vorig jaar: ,,We hebben net weer zo'n bijeenkomst gehad in het beursgebouw in Eindhoven om de werknemers te vertellen over de resultaten van het afgelopen jaar. Slokkie, happie, je kent het wel, en ik heb alleen maar positieve berichten en dan toch, in de pauze, roepen er een paar van die grote kerels tegen me: hé, ben jij ook van voor 1993? Denk je er nog weleens aan? Of weet je het niet meer?''

Gaat Cor Baan nu inderdaad een boek schrijven over de financiële ellende bij Daf vóór het faillissement? (Dat kondigde hij vorig jaar aan.)

,,Haha, misschien wel ja. Maar er zijn ook een hoop boeken die ik nog wil lezen. En misschien komen er straks mensen bij me langs die vragen: wil je bij ons wat komen doen?''

Hij wil wel ergens commissaris worden?

,,Als het iets leuks is, zal ik er zeker over nadenken.''