Van O tot U

Elke ramp heeft een eigen beeldvignet. Bij de luchtaanval op Irak zagen we een groen aquarium met lichtflitsen. Op het scherm keert de Bijlmercrash altijd terug met hoge vlammen tussen twee resten hoogbouw. Bewegende schaduwen van hulpverleners en brandweerlieden. Hoewel luchtvaartmaatjes elkaar dekten, wilde het vuur in het avondnieuws maar niet doven.

Nu is daar een reizend lichtpuntje op een donker scherm met cirkels bij gekomen. De kalmerende stem van de verkeersgeleider, de trillerige herhaling uit de verte.

You're cleared to land on 27. Cleared to land on 27. Zo gaat het door. Dan roept de verkeersleider steeds scherpere hoeken af omdat het vliegtuig maar langzaam bijdraait. En dan opgewonden: We are having controling problems. En de rustige herhaling: You are have controling problems as well.

Going down, 1860 going down, going down zijn de laatste woorden uit de verte.

Vrouw: ,,Het is gebeurd''.

Verkeersleider: ,,1860 you're heading to'' abrupte piep. Vrouw weer: ,,Het heeft geen zin'' Het lichtende ootje is in een uutje veranderd en dat betekent dat de radar het vliegtuig niet meer vindt.

Anders dan bij de Golfoorlog hebben we als kijkers ook de ravage ter plekke gezien. Maar de leiding op het vliegveld bleef in de virtuele wereld van schermen en lichtcirkeltjes en hield geen rekening met levende brandweermannen en bewoners tussen gevaarlijke stoffen.

Opvallend bij die parlementaire hoorzitting gisteren was de blakende gezondheid van onderzoeker F. Erhart. De stramme ex-militair hield zich aan de steeds minder waarschijnlijke resultaten van zijn eerste onderzoek. Had toch lang tussen die wrakstukken gelopen. En in de beruchte hangar 8. Maar volgens hem was er geen gevaarlijke lading. Hij voelt zich goed, overeenkomstig die bevinding, ook al berust die op een misverstand.

Onmiddellijk na de bekendmaking van het telefoontje over giftige stoffen aan boord van de Boeing kregen alle betrokkenen weer last. De telefoonlijnen van de televisiehulpverlening Korrelatie raakten overbezet. Actievoerders werden geïnterviewd: ,,We hadden toch gelijk''. Maar het effect van het poison op de ladinglijst is onbekend. We weten nog niets. Wel zeker is dat de mensen ziek zijn door verdoezeling.

Bananenrepubliek Schiphol in het hart van het poldermodel. Voor goede relaties en werkgelegenheid. Voormalige ministers van Verkeer en Waterstaat keken beteuterd in de camera. Hun opvolger, Tineke Netelenbos, is schoon begonnen en zij kon gisteren vol gemoedsrust naar de feestelijke opening van de Autorai (die honderd jaar bestaat), met revue en zang, uitgezonden op de Tros. Wat een propaganda. ,,Onze wegen zijn goud waard''. Nieuwe techniek lost alle problemen op. Met objectieve voorlichting had het niets te maken.

De presentatoren deden of ze zich hielden aan de richtlijnen tegen reclame. Volgens Tineke Verburg werkte de voorzitter van de Rai-vereniging, Huub van de Coolwijk, bij een ongenoemd ,,groot autoconcern''. Maar er kwamen wel heel wat automerken in beeld. Standhouders moeten zich bij de Tros verdrongen hebben om hun auto in beeld te krijgen.

Als automobilist laat de Nederlander zich altijd zien van de bozige kant. Laaiend over verkeersdrempels, toeterend tegen trage voetgangers, broeiend in de file. Al dat glanzende koetswerk waar jaarlonen in zijn geïnvesteerd, komt maar niet op gang. Ik zie dan altijd dat zure gezicht van ANWB-directeur Nouwen voor me. De opiniepeilingen van de Rai, gisteren met veel fanfare gepresenteerd, waren één luid ,,ik ben woedend''. Dat wist de auto-industrie wel te bereiken door suggestieve vraagstelling. Viervijfde van de Nederlanders vindt de belasting op benzine te hoog, tweederde is tegen rekening rijden. Gelukkig zitten de mensen meestal niet achter het stuur en dan zijn ze redelijker. Nu de luchtvaartwereld nog.