INJECTIESPUIT

Voor veel mensen is de injectiespuit na de tandartsboor het engste medische instrument. De naald is sinds het begin van het aidstijdperk ook meer dan ooit verbonden met het oplopen van dodelijke ziekten. Miljoenen injectienaalden worden per jaar gebruikt voor medische doeleinden. Het principe van de injectienaald, een spuit met daarop een buisje, bestaat al sinds de zestiende eeuw. Deze `tuiten' werden gebruikt om wonden te reinigen. Van een naald die onder de huid werd ingebracht, was toen nog geen sprake. De Schot Alexander Wood gebruikte in 1853 voor het eerst een injectienaald waarmee dat wel mogelijk was. Dat was een naald met een holle binnenkant en een schuine punt. De punt werd schuin afgevijld om te voorkomen dat een stukje huid de naald zou verstoppen. Bovendien is een schuine punt minder pijnlijk. In 1860 werd het glazen buisje voorzien van een metalen harnas. Door de druk die ontstaat bij het inspuiten van een geneesmiddel, kan een buisje knappen. De buisjes van nu worden meestal gemaakt van hoogwaardige kunststoffen. Deze zijn sterker en goedkoper. De naalden die daaraan vastzitten, bestaan uit hard elastisch metaal. De nieuwste ontwikkeling is het inbrengen van vloeistoffen zonder tussenkomst van een naald. Het apparaatje, de J-Tip, perst een dosis insuline, of een entstof in een fractie van een seconde onder hoge druk door de huid. Er ontstaat geen wond en de patiënt voelt het nauwelijks. De spuitmond met koolstofdioxydepatroon en het medicijnreservoir worden na gebruik weggegooid. De spuit kan een uitkomst zijn voor mensen die zich regelmatig zelf moet injecteren, hoewel de naaldpennen die daarvoor tegenwoordig beschikbaar zijn door hun dunne naalden ook niet veel overlast meer bezorgen. Vaccinaties en plaatselijke verdovingen door de tandarts en dermatoloog kunnen er ook mee worden uitgevoerd. Maar alle intramusculaire en intraveneuze injecties moeten nog steeds met een naald gebeuren, evenals het diagnostische bloedprikken. En vooral voor de intraveneuze lijnen grijpen artsen en verpleegkundigen naar berucht dikke naalden.