Advocaten

In NRC Handelsblad van 22 januari, wordt gemeld dat de Nederlandse Mededingingsautoriteit in een voorlopige uitspraak heeft bepaald dat Nederlandse advocaten in het vervolg op basis van `no cure-no pay' mogen werken. Dit op grond van een verbod op kartelvorming in het kader van de Mededingingswet.

Strikt economisch gezien is een verbod aan advocaten om zaken te aanvaarden waarbij de honorering afhankelijk is van de uitslag inderdaad een vorm van kartelvorming. De algemene theorie hierachter is dat een verbod op kartelvorming tot lagere prijzen leidt en dus beter is voor de consument.

In de praktijk echter kan het te ver doorvoeren van dit principe echter wel degelijk tot ongewenste toestanden leiden.

Uiteindelijk heeft dit ook nadelige gevolgen voor de consument. Bij een systeem van no cure-no pay advocatuur zullen vooral de schadevergoedingen sterk stijgen, evenals de inkomens van de advocaten.

Deze koppeling van inkomen aan een te eisen schadevergoeding heeft in de VS geleid tot absurde bedragen. Dit leidde op zijn beurt tot absurd hoge premies voor o.a. ziektekostenverzekeringen. Een ziektekostenverzekering is daar slechts betaalbaar voor degenen die een niet te slecht betaalde baan hebben. Veertien procent van de Amerikanen is onverzekerd. Dit is in Nederland een ongewenste situatie.

Het doel van het verbod op kartelvorming is dat de gemiddelde consument er uiteindelijk op vooruitgaat, en daarmee de Nederlandse economie, maar het is maar de vraag of dit in dit specifieke geval ook zo is.

Uiteindelijk zullen alleen de advocaten erop vooruitgaan. Zij zullen dus meer gaan verdienen dan voorheen, en dit was nu juist niet de bedoeling van de Mededingingswet.