Vrolijke avond met jonglerende broers

Wat ze met de broers uit Dostojevski's roman te maken hebben, is me een raadsel. En vliegen doen ze óók al niet. Maar bezienswaardig zijn The Flying Karamazov Brothers wel, vanaf de openingsscène waarin ze in rokkostuums en witte handschoenen een kwartet van Mozart spelen op klarinet, concertina en twee tuba's — in één van de tuba's zit een jongleerknots verstopt — tot en met de finale waarin ze hun eigen lijf tot percussie-instrumenten hebben gemaakt die door rondvliegende knotsen tot klinken wordt gebracht.

The Flying Karamazov Brothers, die dit weekeinde aan een tournee van een volle maand door Nederland begonnen, bestaan al zo'n 25 jaar. Ze zijn afkomstig uit het Amerikaanse straattheater, waar ze de aandacht van de passanten trokken met hun droogkomische jongleernummertjes. Ze hebben nog steeds de laconieke, relaxte uitstraling van hippies die in de zon een centje ophalen voor hun volgende jointje, al zegt één van hen nu, tussen de bedrijven door: ,,The sixties are over. We lost.'' Hun arsenaal is beperkt; bijna alles gaat met knotsen. Maar ze weten er een vrolijke avond van te maken door quasi-wetenschappelijke praatjes af te steken over het verband tussen jongleren en muziek, en door de perfectionering van hun spel met de knotsen.

Hun specialiteit is het slaan van ritmes en melodietjes tijdens het jongleren. Dat betekent dat ze de knotsen niet alleen moeten opwerpen en opvangen, maar ook precies op tijd op een oppervlak terecht laten komen. Een metalen scherm bijvoorbeeld, of een vibrafoon, een sensor in een helm op het hoofd, of de bekkens van een Nikkelen Nelis-uitmonstering. Maar het hoogtepunt van hun optreden is voor mij een minutenlang nummer voor acht handen die de knotsen onophoudelijk naar elkaar toe werpen, terwijl de Karamazov Brothers — die elkaar ook aanspreken met Dmitri, Fjodor, Rakitin en Iwan — ontspannen kouten over de rol-, maat- en taakverdeling in een vierkoppig jazz-combo. Zelfs de knotsen die soms op de grond vallen, zijn als vanzelfsprekend in die razend knappe, maar o zo makkelijk ogende scène verwerkt. Nooit eerder heb ik jongleurs ervan verdacht dat ze hun knotsen met opzet lieten vallen.

Voorstelling: Sharps, flats and accidentals, door The Flying Karamazov Brothers. Gezien: 29/1, Stadsgehoorzaal, Leiden. Nederlandse tournee t/m 28/2. Inl. (070) 3543411.

    • Henk van Gelder