Buurtraad werkt

Rotterdam is een multi-etnische samenleving met grote aantallen migranten en tal van minderheden, maar op stedelijke conferenties zijn de deelnemers overwegend blank. Dat geldt zelfs voor bijeenkomsten over sociale vraagstukken waarop de stedelijke professionele elite doorgaans de boventoon voert. Vorige week was er een conferentie in de historische Pelgrimsvaderskerk in Delfshaven die het andere, kleurrijke gezicht van de stedelijke samenleving toonde. Veel deelnemers waren (nazaten van) migranten die als vrijwilliger actief zijn als lid van een buurtraad.

Er is zo'n buurtraad in de jonge nieuwbouwwijk Schiemond, een verzameling hoge flatgebouwen, geïsoleerd gelegen aan rechter Maasoever, nabij Delfshaven, maar ver van centrum. De raad telt niet meer dan twee autochtone Nederlanders, de overige tien leden zijn afkomstig uit Suriname (2), de Antillen (2), Turkije (2), Marokko (1), Aruba (1), Kaapverdië (1) en Eritrea (1). De samenstelling van de buurtraad weerspiegelt de multi-etnische bevolking: bijna een derde Surinamers, 28 procent (meest oudere) Nederlanders, 15 procent Kaapverdiërs en nog tal van andere, kleinere minderheden. Er zijn veel kinderrijke gezinnen en veel bewoners zijn afhankelijk van uitkeringen.

Buurtraden proberen te bemiddelen bij burenruzies. In Schiemond en twee andere Rotterdamse wijken, Lombardijen en het Nieuwe Westen, is daar de afgelopen drie jaar mee geëxperimenteerd. En met succes: in 54 gevallen accepteerden de betrokken buren bemiddeling en in 49 gevallen leidde dat tot een oplossing. Aanleiding voor burenruzies is volgens Wim de Jong, stedelijke projectleider tijdens het experiment, in negen van de tien keer geluidsoverlast ± harde muziek, schreeuwende kinderen, herrie in de nachtelijke uren.

Buurtbemiddeling kent in Nederland twee vormen: op stedelijk niveau zoals in Zwolle, Leiden en Almere, en op wijkniveau zoals in Rotterdam.

Bijna alle elf Rotterdamse deelgemeenten gaan nu buurtraden instellen. In de Pelgrimsvaderskerk werd het succes van de ,,amateurs die professionals werden'' (wethouder sociale zaken Herman Meijer) gevierd. Bemiddeling door buurtraden, zo werd vastgesteld, leidt tot grotere veiligheid, bevordert de integratie, ontlast de wijkagent en bezorgt justitie minder klanten. En voor woningcorporaties (eigenaars van 160.000 van de crica 250.000 woningen in Rotterdam) betekent minder burenruzie minder schade. Directeur Ids Thepass van de corporatie Woonbron: ,,Wij verhuren meer dan bakstenen en ruimte. We voelen ons ook deels verantwoordelijk voor de kwaliteit van het wonen. Per wijk investeren wij jaarlijks drie miljoen gulden, onder andere aan onderhoud. We dragen 30.000 gulden per jaar bij aan de kosten van een buurtraad. Dat is een sociale investering met een heel hoog sociaal rendement.''