Lage-kans-geneeskunde (4)

Jannes Mulder wekt de indruk alsof lage-kans-geneeskunde een recent product is van de moderne, razendsnelle, medisch-technologische ontwikkelingen. Een misvatting. Wie een dokter bezoekt heeft überhaupt maar relatief weinig kans om daar beter van te worden. In meer dan de helft van de gevallen heeft het medisch handelen geen effect op het natuurlijk beloop van ziekten. In gelukkig een klein aantal gevallen is behandeling slechter dan de kwaal. Bij de rest is er een positief effect en soms is dat effect marginaal. Die laatste categorie bedoelt Mulder met zijn lage-kans-geneeskunde.

Een marginaal effect is echter alleen dan een probleem als de behandeling veel bijwerkingen heeft of erg duur is. Om aan deze problematische vormen van lage-kans-geneeskunde een eind te maken, bepleit Mulder een moratorium, waarin een commissie van wetenschappers en medici aan de slag moet om door hem gesignaleerde uitwassen te beperken. Dit voorstel betekent een rem op de ontwikkeling van nieuwe medicijnen, zeker voor ziekten die niet vaak voorkomen. Door de ontwikkelingsperiode van geneesmiddelen te verlengen, wordt de periode korter waarin de farmaceutische industrie onder bescherming van een octrooi haar investering kan terugverdienen. Dat betekent duurdere medicijnen, die daarom steeds minder gemakkelijk in het verstrekkingenpakket worden opgenomen.

    • Nieuwerkerk A
    • H. Schellekens
    • Biomedisch Onderzoeker