Platland

Alsof schaken al niet moeilijk genoeg is, hebben veel mensen geprobeerd om het nog ingewikkelder te maken. Het schaakspel is een nabootsing van de oorlog en omdat de moderne oorlog niet alleen op de grond maar ook in de lucht en onder water wordt uitgevochten, zou modern schaak niet op een plat bord gespeeld moeten worden, maar in een driedimensionale kubus. Voor de uitvinders was het erg leuk om zo'n kubus in elkaar te knutselen. Vaak gebruikten ze klerenhangers waaraan de stukken als marionetten aan touwtjes waren opgehangen. Minder leuk was het om vervolgens een eindeloos lange driedimensionale partij te spelen, als ze al een tegenstander konden vinden.

Schaken in drie dimensies is te moeilijk voor mensen. Het platte bord is al vijftienhonderd jaar precies goed. Schaken in één dimensie biedt weinig mogelijkheden, maar het kan wel.

In het nummer van juli 1980 van Scientific American schreef Martin Gardner een artikel over de technologie die zou kunnen bestaan in Platland, waar tweedimensionale wezens wonen. Hij liet ze schaken op een ééndimensionaal bord. Dit was de uitgangsstelling:

De koningen en de torens gaan net als in het gewone schaakspel, al moeten ze zich hier tot één rij beperken. De paardensprongen moesten enigszins aangepast worden. Een paard beweegt zich hier twee velden naar links of naar rechts en mag daarbij over een eigen of vijandelijk stuk heenspringen. In de uitgangsstelling is bijvoorbeeld voor wit 1. P2-4 mogelijk.

Wit begint en wint, de hoofdvariant telt zes zetten.