Oom Arthur

Een jaar of zes geleden bevond zich op de hoek van de Prinsengracht en de Tuinstraat in Amsterdam een piepklein antiquariaatje waar het goed toeven was voor liefhebbers van de sociale geschiedenis en de Nederlandse letteren. De eigenaar zag er uit zoals ik me een anarchist voorstelde en dat bleek hij ook te zijn. Op een middag vroeg hij me of ik een zus was van de voormalige Amsterdamse wethouder, wat ik beaamde. “Dan weet je natuurlijk ook', zei hij, “dat jouw broer de zoon is van Arthur Lehning.'

Mooi gezegd, oom. Voor zo'n vader hoeft mijn broertje zich niet te schamen.