Weller is opnieuw geinspireerd

Concert: Paul Weller. Gehoord: 8/12 Paradiso, Amsterdam. Herhaling: 9/12 (uitverkocht).

Zo lamlendig als hij afgelopen zomer klonk op het Parkpopfestival zo gedreven speelde Paul Weller gisteren in een uitverkocht Paradiso. Brand New Start, heet een nieuw nummer op de verzamel-cd met de enigszins aanmatigende titel Modern Classics. Hoewel hij zijn werkelijke klassiekers lang geleden maakte met zijn newwavegroep The Jam, schreef Weller als solo-artiest alleen een bescheiden hit op zijn naam met de ballade 'You Do Something To Me'. Voor een goed concert is hij niet van dergelijke publieksfavorieten afhankelijk, want in Paradiso kreeg 'The Modfather' het publiek plat met geinspireerd samenspel en doorleefde zang.

Als leermeester van de Britpop-lichting van Oasis en Ocean Colour Scene hoeft Weller zich allang niet meer druk te maken om het modieuze gehalte van zijn muziek. Zijn publiek is met hem meegegroeid en herkent de invloed van andere popveteranen als Neil Young en Steve Winwood in zijn muziek. Bij concerten draait Weller zijn hand niet om voor ouderwets lange gitaarimprovisaties.

In zijn meer dan twintigjarige loopbaan maakte Weller verschillende malen een nieuw begin, waarbij hij telkens als winnaar tevoorschijn kwam uit periodes dat hij door critici zo goed als afgeschreven was. In de langgerekte rocksong The Changingman profileerde hij zich gisteren in de dampende zaal als een blanke soulzanger bij uitstek, met soepele stembuigingen en veel bezieling. Het publiek liet hem pas gaan nadat de bekkens nog een keer op de standaards geschroefd waren en hij in Dr. Johns 'Walk On Guilded Splinters' het authentieke moerasgevoel had opgeroepen.