JOHN LENNON

John Lennon Anthology (Capitol 7243 8830 61426)

Na de drie delen Beatles Anthology is er een John Lennon Anthology met Lennons solowerk uit de jaren zeventig, vanaf het moment dat de Beatles in 1970 uit elkaar gingen tot Lennons dood in 1980. Op de vier cd's staat onuitgebracht studiomateriaal, huiskamer-opnames, live-versies en melige onzin.

Wat maakt zo'n cd-box met kladversies toch zo aantrekkelijk? Het is een openbaring om zijn liedjes eens uitgekleed, in de ruwe vorm te horen: Imagine met harmonium-begeleiding; Jealous Guy zonder violen; een fragiele versie van Oh my Love; en Watching the Wheels thuis opgenomen met akoestische gitaar. Je ziet Lennon in New York voior het raam, uitkijkend over Central Park in de sneeuw.

De cd-box is als een dagboek. Lennons solowerk is sterk autobiografisch. Onomwonden beschreef hij in zijn teksten zijn leven, angsten en frustraties. Op de eerste en beste cd Ascot is hij vooral bezig met verliefd zijn op Yoko Ono en het uitkotsen van zijn Beatles-verleden. Op New York City is Lennon de bevlogen activist die zich met protestsongs inzet voor gedetineerden autisten en wereldvrede. Op de derde en minste cd The Lost Weekend heeft Yoko hem het huis uitgegooid. Lennon is er, ook muzikaal, slecht aan toe.

Dakota, toont ons de teruggetrokken huisvader die zijn huiselijk geluk bezingt: Life begins at Forty, Grow old with me, en tegen zijn zoontje Sean: “I can hardly wait to see you come of age”. Dit optimistische huismussengezang is hartverscheurend wrang omdat de luisteraar weet dat Lennon niet lang na de opnames voor de deur van zijn huis werd doodgeschoten.

Er staan ook vergetelijke liedjes en irritante flauwekul op de John Lennon Anthology, maar dat hoort bij een dagboek. Het is juist leuk om Lennon in de keuken te horen rommelen. Op een vertederende home-tape uit 1979 zingt de 4-jarige Sean With a little help from my Friends. Papa Lennon moet diep nadenken over hoe dat liedje ook alweer heette.