Pegasus rent linea recta in Leidse fuik

De finale van de play-offs in de Meesterklasse viertallen is het paradepaardje van het vaderlandse competitiebridge. Althans zou het moeten zijn, want om duistere redenen beperkt de belangstelling ervoor zich de laatste jaren tot een paar honderd diehards en een handjevol gespecialiseerde bladen en krantenkolommen. De Amsterdamse projectontwikkelaar Peter Sisselaar is deze treurige stand van zaken meer dan beu. Hij is van mening dat een zo grote sport als bridge een beter lot verdient. Het is echter niet zijn stijl om plaats te nemen in het koor van de ach-en-wee roepers en neemt hij zelf liever het initiatief. Zo kwam het dat hij voor de finale van dit jaar, op 12 en 13 december, de Amsterdamse RAI heeft afgehuurd. 'Amsterdam is de plaats waar ik een meer dan goed belegde boterham heb verdiend. Ik wil de stad graag iets teruggeven. Andere sporten help ik ook. Het is nu de beurt aan het topbridge.' Aldus de weldoener, die voor het winnende team een prijs heeft klaarliggen van tienduizend gulden. Om het budget rond te krijgen heeft Sisselaar met succes een beroep gedaan op zijn vriend en mede-bridgeliefhebber Maup Caransa en de Amsterdamse Stadsdrukkerij. En uiteraard doet de bridgebond ook een duit in het zakje.

De halve finale van twee weken geleden tussen de vier sterkste clubs van Nederland daarentegen, speelde zich nog af in een voor topbridge niet ongebruikelijke enscenering: een zweterig gymnastiekzaaltje van een somber ogend schoolgebouw gelegen in een grauwe buitenwijk in Groningen-Oost. De locatie was van een dermate mistroostigheid dat een voormalige wereldkampioen, nota bene zelf van Groningse komaf, ongegeneerd een petitie kon laten rondgaan om de Meesterklasse voortaan maar weer te laten houden op het bureau van de bond in Utrecht. Al die achteraf-zaaltjes zijn immers zo moeilijk te vinden.

Het Amsterdamse Pegasus, dat de reguliere competitie winnend besloot, had voor de halve finale het recht verworven een tegenstander te kiezen uit de top vier. Het werd Crash en niet het sterker geachte Modalfa of ArboNed. Het feit dat het Leidse sterpaar Nab-Bertens niet meedeed zal die keuze ongetwijfeld hebben vergemakkelijkt. Wat een vergissing! Pegasus rende linea recta in de val want de Leienaren hadden met Hoogenkamp-Verhees en Versluis-Vis voldoende klasse in huis om de vloer aan te vegen met de twee jeugdige Pegasus-paren. Toen het derde (en beste) Pegasuspaar, Bomhof-Niemeijer aan moest treden, was de wedstrijd al gespeeld. Jan Willem Bomhof: 'Soms vraag je je af in wat voor wereld je terecht bent gekomen. Net nadat ik door een dolgedraaide arbiter werd verjaagd uit een voor de gelegenheid tot gesloten kamer omgedoopt herentoilet, zag ik uit een ooghoek hoe een van onze jeugdparen (dat met -100 imps dat weekend volledig door het ijs was gezakt) uit handen van de bondscoach twee vliegtickets en duizend dollar de man in ontvangst mocht nemen.' Een week later immers zouden de 'jonkies' hun opwachting maken in de Vanderbilt, het meest prestigieuze bridgetoernooi van Amerika.

Was Pegasus-Crash nooit een wedstrijd, hoe anders liep het tussen Modalfa en ArboNed. Beide teams zijn aan elkaar gewaagd. Zaterdag, na 48 spellen was de stand nog precies gelijk (90-90). Pas zondagmiddag nam Modalfa afstand en bedroeg het verschil aan de meet 30 imps ten gunste van Modalfa. Het meest besproken spel:

Toen NZ de hoge kleuren aan het bieden waren, zag Jan Westerhof (ArboNed) zijn kans schoon om in tweede instantie een informatiedoublet te geven voor de lage kleuren. Over het redoublet meende Piet Jansen, ondanks zijn sterke schoppenbezit, zijn ruitenvoorkeur te moeten aangeven. Een pas had wellicht geleid tot 2 geredoubleerd min twee voor een score van OW +1000. Nu moest oost in 3 de schade beperkt houden. Dat lukte hem niet: zuid startte met ruiten voor de boer van noord, die de heer naspeelde voor het aas van west. Jansen stak met A over en speelde harten naar de heer voor het aas van noord. Deze incasseerde V en speelde een vierde rondje troef. Hierna kreeg de leider alleen nog H binnen. OW scoorde aldus een rampzalige -800. Opmerkelijk slordig gespeeld door Piet Jansen, die toch een reputatie heeft op te houden als een van 's lands beste afspelers. Veel beter was om in slag vier V voor te spelen in plaats van harten naar de heer. Met het beste tegenspel loopt het dan zo. Zuid dekt met H, op tafel wordt getroefd en nu volgt troeftien. Noord neemt V en switcht naar klaveren voor de boer en de heer. De nagespeelde H neemt noord met het aas. Hij kan het beste met klaveren vervolgen voor de vrouw waarna zuid ook A incasseert (noord schoppen weg). Weer klaveren is voor de tien op tafel, terwijl noord zich ontdoet van zijn laatste schoppen. Op deze wijze zal noord nog zijn kleine troef gaan maken, maar is het contract slechts twee down (OW-300).