Ook leuk als je niet van gym houdt

Jong gras, voetbaltijdschrift voor kinderen die lezen. Uitgeverij L.J. Veen. Voor iedereen vanaf 9 jaar, te koop bij de boekhandel. Het eerste nummer verschijnt op 2 december.

Na bijna elke interland en Champions League-wedstrijd verschijnt op tv een langwerpige man met een hoofd vol groeven. “Niemand is sneller dan de bal', zegt hij bijvoorbeeld en kijkt grimmig. Het is Johan Cruijff. “Hij heeft altijd gelijk. Dat komt omdat Cruijff vroeger de beste voetballer van de wereld was.' Dat schrijft Henk Spaan in Jong Gras, een nieuw `voetbaltijdschrift voor kinderen die lezen'. Of een leestijdschrift voor kinderen die voetballen, dat zou ook kunnen.

Volgende week verschijnt Jong Gras voor het eerst. Het blad wordt volgeschreven door allerlei oudere mannen, en een enkele oudere vrouw die hoopten zelf ooit profvoetballer te worden. In plaats daarvan gingen ze verhalen schrijven, in kranten en boeken. Vaak gaan die verhalen over voetbal. Maar in het nieuwe tijdschrift kunnen ze zich pas echt uitleven. In de serie `Oude meesters' schrijft Henk Spaan niet alleen over Cruijff die hij God noemt, maar ook over andere voetballers van lang geleden zoals de hele oude Abe Lenstra en de iets minder oude Ruud Gullit.

In het blad staan verder ondermeer interviews met `vaders en zonen'. De vader van Martijn Reuser vertelt dat zijn zoon net zo goed korfballer had kunnen worden, maar Martijn zelf gelooft daar niets van. Dennis de Nooijer van Heerenveen vertelt over zijn zoontje van zes, Jeremy, die nu al heel goed kan voetballen. Hij ziet er ook nog eens goed uit, met donkere krullen. De eerste liefdesbrief is al binnen.

Een heel mooi echt gebeurd verhaal in Jong Gras gaat over Leonardo, een Braziliaans jongetje dat elke dag voetbalde op een strandje vol stof in Rio de Janeiro. Hij woonde in een sloppenwijk en had een grote droom: een barbeque in de tuin zodat hij al zijn vrienden te eten kon geven. Inmiddels kan hij zoveel barbeques geven als hij wil, want hij is aanvoerder bij Feyenoord. Jammer alleen dat het hier zo koud en nat is, en dat zijn vrienden in de sloppen achterbleven.

Er is iets geks met Jong Gras, net als met zijn oudere broertje Hard Gras, een voetbaltijdschrift voor volwassenen die lezen. Het is ook leuk als je helemaal niets van voetbal weet! Zelfs voor iemand die allang groot is en nog steeds blij is dat ze nooit meer naar gym hoeft, en nooit meer naar een sportdag.

Geloof me, ik kan het weten. Dankzij de verhalen in Jong Gras kan ik me ineens voorstellen dat het gras van het veld lekker ruikt. Dat het leuk is om in een korte broek rond te rennen. Of dat je, zelfs als je een brilletje draagt en een buikje hebt droomt van een carriere als keeper.

Jong Gras gaat twee keer per jaar verschijnen. Gelukkig niet zo vaak, want het is erg duur. Het kost bijna net zoveel als een echt boek, f 16,90. Echte voetbalfans die niet van lezen houden kunnen maar beter plaatjes blijven verzamelen in de boeken van Panini. Die kosten maar f 2,50. Daar staat veel informatie in, maar geen verhalen in, geen spelletjes en geen interessante dingen over voetbalbroekenmode.