Baudrillard

Ik heb het artikel van Sjoerd de Jong over Jean Baudrillard (De oogst van onze eeuw, 30 oktober) met plezier gelezen. Ik heb hem betrapt op een fout: Baudrillard is geboren in 1929, niet in 1931. De filosoof Baudrillard wordt nog steeds erg ondergewaardeerd in Nederland, en als er artikelen over hem verschijnen bevatten ze niet zelden onzin. Als ik zo vrij mag zijn volgen hier enkele korte en kritische gedachten.

De kwalificatie `zwarte schaap van het postmodernisme' klopt, althans wanneer je Baudrillard als postmodernist beschouwt. Ik heb daar zo mijn twijfels over. Ik geloof ook niet dat Baudrillards werk ironisch van aard is. Alain Finkielkraut prees ooit Amerique wegens het vermeende ironische karakter van dit boek, waarna Baudrillard zijn landgenoot meldde dat hij er niets van had begrepen. Het was geen afrekening met de nieuwe maar met de oude wereld. Humor is er daarentegen genoeg bij Baudrillard.

Dat elk onderscheid tussen werkelijkheid en illusie (tussen authenticiteit en namaak) in onze tijd verloren gaat, zoals Baudrillard beweert is volgens mij wel duidelijk. Een wandeling door Amsterdam of het lezen van een willekeurige krant zegt genoeg.

In tegenstelling tot De Jong meen ik dat La guerre du Golfe wel een ontsnapping was uit het dilemma van de Parijse intelligentsia. Niet zeuren of je voor of tegen de oorlog bent (politiek behoort tot de verleden tijd), maar stel de cruciale vraag of er wel een oorlog plaatsvindt! Dat is veel interessanter. De tijd van morele betrokkenheid is wel voorbij, of niet?

Die Nieuwe Wereldorde waarover Baudrillard en Bush zich volgens De Jong hebben vergist, komt er echt wel. Bosnie is een stuiptrekking. Als onze voorspoed ook daar het licht ziet, zal daar vrede heersen. Kwestie van tijd, die Global Village. De vraag is of moeder natuur het daar ook mee eens is. En wie weet implodeert de wereld wel over veertien maanden. (Explosie is zo ouderwets).

    • Patrick van Ijzendoorn Amsterdam