Verbeter de wereld, begin op Schier

Hotel Graaf Bernstorff, Reeweg 1,Schiermonnikoog, 0519-532000

Graaf von Bernstorff is terug op Schiermonnikoog. Grootvader Von Bernstorff kocht in 1893 het hele eiland voor f200.000. Zijn kleinzoon was tot de onteigening kort na de Tweede Wereldoorlog de laatste particuliere bezitter. Sinds een half jaar draagt een nieuw hotel op Schiermonnikoog de naam Bernstorff. Het hotel wordt door de eigenaars in Misset's Horeca geschetst als de waddenvariant op het Amstelhotel, maar zonder `de stijfheid van de Amsterdamse etiquette'. De laatste dertig jaar nog wel eens in Amsterdam geweest? Nu zijn we dol op het Amstel, maar ook op de duinen, het strand en de zee, dus Hotel Graaf Bernstorff lijkt een uitgelezen bestemming om twaalf jaar samenzijn te vieren.

`De bejubelde vrije seks is bezig de samenleving te slopen', lees ik op de `Rottum' tijdens de boottocht naar Schiermonnikoog in het ochtendblad. Een opmerkelijk toeval, mede-auteur van het artikel is Jurriaan Kamp. Hij was ooit de drijvende kracht achter de `Club van Schier', die zich zou gaan wijden aan de reorganisatie van de Nederlandse samenleving op spirituele grondslag. Daar hebben we niet veel meer van gehoord, maar de jaren van bezinning hebben kennelijk wel een nieuw inzicht opgeleverd. Het verval van onze maatschappij is alleen te stoppen als we beseffen dat seks met hogere waarden heeft te maken, als we `liefde en seks weer bij elkaar brengen'. Zoiets leest een mens graag als hij het niet alleen stijve, maar ook zondige Amsterdam ontvlucht.

Op de veerdam wacht een oude Zwiterse bus die vroeger de dienst Thuringen-Adelboden onderhield en nu de verbinding verzorgt tussen de aanlegplaats en Hotel Graaf Bernstorff. De vergelijking met het Amstelhotel hadden ze niet moeten maken, want dat valt bij aankomst een beetje tegen. Graaf Bernstorff heeft weinig van doen met het begrip `grand hotel'. Het heeft eerder het, zeker zo prettige, karakter van een vitaal hotel in een kleine provinciestad. De kamer, f225 met ontbijt, geeft een vakantiehuisjes-gevoel. Zomerse tinten geel en blauw overheersen en er liggen donkeroranje plavuizen op de vloer. Beneden bevinden zich een cafe-restaurant en een kleine bibliotheek. Het cafe-restaurant is wat rommelig en lawaaierig door de slechte akoestiek. Maar er hangen ringen voor overgordijnen, misschien zijn die naar de stomerij.

Bij de `Gebr. Soepboer' huren we fietsen. Als na een tocht over het halve eiland onze ongeoefende billen tekenen van verhouting beginnen te vertonen, maken we een wandeling over het weidse strand.

We zien de verre einders en voelen na dat je op Schiermonnikoog al gauw in de juiste stemming bent om wat te filosoferen over de gewenste ontwikkeling van de samenleving.

Terug in het hotel verwijlen we wat in de bibliotheek. Daar staat het in leer gebonden verzameld werk van coryfeeen als Verwey Van Deyssel, Huet en Van Eeden. Op een verdwaald exemplaar van Hermans' Filip's Sonatine na, is alles uit de tijd van de graaf. Zo'n lichamelijk en geestelijk actieve dag maakt hongerig en we spoeden ons vroeg naar het restaurant. Wat een metamorfose, de ruimte doet het 's avonds, met veel kaarslicht en Bommelsteinachtige kandelaars, aanmerkelijk beter dan overdag. Er heerst een geanimeerde sfeer als in een Parijse brasserie. De kaart toont de hang naar het mediterrane van de chef, maar hij neemt ook de vrijheid een andijvie-stamppotje bij de zeewolf te serveren. En voor varkenshoeder Youp van 't Hek staat er een vegetarische truffelrisotto met gefrituurde schorseneren en roomsaus van verse kruiden op het menu. Verbeter de wereld, begin op Schier.

De Australische shiraz cabernet-sauvignon van Rosemount wordt aanbevolen als `vol en rond'. Dat zijn wij ook en we gaan overstag. De graaf heeft een goede kok in dienst. Voor ruim honderd gulden per persoon genieten we van zalmcarpaccio met een vinaigrette van schaal- en schelpdieren, van rib-eye op met truffel geparfumeeerde penne en van warme kersen met ijs en champagnesabayon. Bij het andere dessert treffen we het laatste stoofpeertje, pas over vijf dagen zullen er weer stoofpeertjes zijn. Dat zijn de problemen die de eilandkeuken met zich meebrengt. Het tempo is laag, maar tot half elf de volgende ochtend kunnen we het eiland toch niet meer af. Dat biedt alle tijd om te mijmeren over het samengaan van seks en liefde.