WHITNEY HOUSTON

Whitney Houston, die met My Love Is Your Love haar eerste nieuwe cd in acht jaar gemaakt heeft, volgde dezelfde werkwijze als Aretha Franklin op haar laatste cd: bijna ieder nummer werd door iemand anders geschreven en geproduceerd - en dat bij voorkeur door de smaak- en spraakmakendste muzikanten van dit moment: Wyclef Jean en Lauryn Hill (beiden van The Fugees), Babyface of Missy `Misdemeanor' Elliott.

Nu heeft Houston een grote gave, die tegelijkertijd een belemmering vormt: haar stem. Ze heeft een lichte soulstem die luchtig over `de grootste liefde ter wereld' kan zingen, chic galmt en uithaalt. Een stem die bovendien tegen het eind van een nummer vaak naar hartelust moduleert - wat een onuitstaanbaar tuttig effect geeft.

Zo'n stem ontbeert - vanzelfsprekend - de nonchalante kracht van een Lauryn Hill of Missy Elliott.

Zo kreeg een aantal van de nieuwe songs nog steeds het brave, saaie geluid van eerdere cd's, maar in andere nummers heeft ze (ondanks die stem) toch voor een stoerdere omlijsting gekozen in plaats van de zoete strijkers die we van haar gewend waren. Nu klinken er af en toe kale beats en a capella zangstemmen die stuwend een ritme verzorgen; een kaler en gedurfder geheel dan vroeger.

De `geheime track' aan het slot, een cover van Stevie Wonders I Was Made To Love Him werd geproduceerd door Lauryn Hill en heeft ook Hills typische achteloze charme. Maar het blijft wennen aan Houston in deze context - als aan een limousine in een kleurrijke volksbuurt.

Whitney Houston. My Love Is Your Love (BMG 07822 19037)