Nachtelijk cabaret voor slachtoffers orkaan Mitch

AMSTERDAM, 25 NOV. De Nacht van Mitch, het benefiet-optreden van zestien cabaretiers voor het rampgebied in Midden-Amerika, heeft vannacht 221.234 gulden opgebracht.

Het was even voor drieen vannacht, toen presentator Jack Spijkerman de opbrengst kon noemen van de Nacht van Mitch in een uitverkocht theater Carre in Amsterdam: 221.234 gulden. Dat bedrag wordt nog verdubbeld door de minister van ontwikkelingssamenwerking. Het evenement was georganiseerd door cabaretier Jeroen van Merwijk, die zelf buiten beeld bleef om niet de schijn te wekken dat het hem om aandacht voor zichzelf te doen was en zijn impresario Hans Kik. Zestien van zijn collega's - en niet de minste - traden wel aan. “En verder is het wel aardig om te zeggen dat iedereen vanavond voor niks optreedt,' aldus Freek de Jonge. “Want u denkt toch niet dat we er iets mee bereiken?'

De Jonge was om half twaalf de eerste in de rij, in het goeddeels onttakelde decor van de musical Heerlijk duurt het langst waarvan eerder die avond nog een reguliere voorstelling was gespeeld. Hij was bovendien de beste, met een reeks grappen die allemaal rechtstreeks naar deze benefiet verwezen. “U mag best weten dat ik het heerlijk vind weer eens in een vol Carre op te treden,' zei hij, verwijzend naar zijn eigen recente verleden. En hij merkte op wat de orkaan Mitch ook heeft bewerkstelligd: een parade van “artiesten die elkaars bloed wel kunnen drinken' en die toch samen op een toneel zouden staan - met het paradoxale gevolg dat er volop vermaak zou worden geboden naar aanleiding van andermans leed: “Maar wat is cabaret anders dan een stukje leedvermaak om anderen, waar je erg rijk van kunt worden?'

Elk van de artiesten, van wie het merendeel gisteravond eerst elders had gespeeld, was gevraagd om een optreden van een minuut of vijf. Joop Visser zong twee nurkse liedjes (“waarom hebben mensen honger / voor mij hoeft het niet / dat er mensen honger hebben') Hans Teeuwen liet een uit de context gelicht stukje horen uit een voorstelling waarmee hij nu in de try out-fase is, Herman Finkers zong en kletste (“verdriet is niet altijd leuk'), Diederik van Vleuten en Erik van Muiswinkel speelden nummers uit hun duoprogramma, Harrie Jekkers zong twee charmante liedjes uit zijn rijke repertoire, Thomas Acda en Paul de Munnik zongen drie van hun hits, Hans Dorrestijn bracht een macabere meezinger, Lenette van Dongen zong een stemmig lied uit haar theatersolo Theo Maassen vuurde grappen af uit zijn huidige programma, Bert Visscher zong twee zotte nummers en Lebbis & Jansen pasten een bestaande scene voor de gelegenheid aan: “Als de orkaan over een rijk land was getrokken, dan was de schade veel groter geweest.'

Tussen de bedrijven door verhoogde Jack Spijkerman de opbrengst door bij het publiek nog meer geld los te peuteren: 100 gulden voor een erezitplaats op het toneel, 150 voor toegang tot de artiestenfoyer tijdens de pauze, 300 voor een door Freek de Jonge gesigneerd T-shirt en 100 voor een dito shirt met de handtekening van Herman Finkers. Het totale bedrag gaat naar een speciaal project van Artsen zonder Grenzen voor slachtoffers van de orkaan.

Youp van 't Hek, die vaak door Freek de Jonge is verguisd, sloot de benefietnacht drie uur na diens krachtige openingswoorden af door te volstaan met een conference uit zijn huidige theaterprogramma. Tijdens het slotapplaus stonden De Jonge en Van 't Hek naast elkaar. Dat was in de Nederlandse cabaretgeschiedenis niet eerder vertoond. “Tot ziens,' riep Spijkerman ten slotte, “tot de volgende ramp.'