Margiono zingt mooier dan ooit met strijkkwartet

Concert: Margiono Quintet met Charlotte Margiono (sopraan). Programma: Werken van Part, Puccini, Respighi, Krause-Graumnitz, Andriessen; Arie Antiche (arr. Albert C. Vinci). Gehoord: 24/11 Kleine Zaal Amsterdam.

Een zang-en-strijkkwintet met een `q' oprichten, dat was al lang een droom van sopraan Charlote Margiono. Toen ze een jaar geleden haar schitterende stem voorgoed verloren leek te hebben aan de pollenallergie, maar toch wilde blijven zingen, formeerde ze met hulp van haar altvioolleraar Gert Jan Leuverink, altist van het Concertgebouworkest, uit de gelederen van het Concertgebouworkest een strijkkwartet met Marijn Mijnders als concertmeester, Susanne Jaspers (tweede viool) en Yke Viersen (cello).

Het repertoire voor sopraan en strijkkwartet is beperkt. Met Il Tramonto van Respighi, Lieder fur Madchen die lieben van Heinz Krause-Graunitz en de Arie Antiche, een door Albert C. Vinci gemaakte bewerking van oude Italiaanse liederen van componisten als Pergolesi Durante en Caldara, houdt het al bijna op. Maar Margiono is inventief dus ze laat bewerkingen maken of ze vraagt er een piano bij om ook eens een stuk voor mezzosopraan, cello en piano te kunnen uitvoeren. Dit alles onder het motto: `We spelen alles, als het maar goed klinkt.'

En goed klinken, dat deed het gisteravond zeker tijdens het eerste optreden van het Margiono Quintet. Zo mooi had de stem van Margiono, die onder behandeling van een homeopaat van haar allergie is verlost, al tijden niet meer geklonken.

Niet gedwongen ook maar iets aan haar stem te forceren door de intieme kwintetformatie en de sfeervolle ruimte van de Kleine Zaal, kon Margiono zich volledig uitleven in de betekenis van de liederen die ze uitvoerde.

Met magische verbeeldingskracht en een kleurrijk palet aan emotionele ladingen zong de sopraan misschien wel expressiever dan ooit tevoren. Mysterieus in Es sang vor langen Jahren van Part, met Madonna-achtige warmte in de Arie Antiche, van sereen tot dramatisch in Il Tramonto van Respighi, met fauvistische penseelstreken in de Lieder fur Madchen die lieben van Heinz Krause-Graumnitz, en humoristisch en charmant in de Vijf Nageldeuntjes van Jurriaan Andriessen.

De leden van het door Margiono nadrukkelijk als gelijkwaardige muzikale partners aangeduide strijkkwartet voorzagen de diva enthousiast van verzorgd en doeltreffend muzikaal materiaal, al klonken de strijkers af en toe nog wat iel en voorzichtig.

    • Wenneke Savenije