Wisselspeler brengt Japanse meisjes in extase

CHIBA-MAKUHARI, 23 NOV. Bij volleybaltoernooien in Japan is Nederland altijd de populairste buitenlandse ploeg. Zo ook tijdens het WK, waar hordes schoolmeisjes gillend de verrichtingen van de lange mannen van Oranje volgen.

Langer dan een minuut per wedstrijd staat hij doorgaans bij het WK volleybal in Japan niet in het veld. Sander Olsthoorn, 2.05 meter, mag af en toe proberen aan het net een bal te blokkeren, maar daarna moet hij snel weer naar de kant. Toch behoort de wisselspeler bij de Japanse fans tot de populairste volleyballers van het toernooi. Olsthoorn hoeft zijn hand maar op te steken en hele hordes schoolmeisjes beginnen van verrukking te gillen. “Ik weet niet wat ik gedaan heb', zegt hij verbaasd.

Anderhalf jaar geleden speelde Olsthoorn nog in de anonimiteit van de Nederlandse eerste divisie, nu is hij plotseling een held in Japan. Hij weet niet wat hem overkomt. “Ze willen een handtekening, met me op de foto, of me alleen maar even aanraken. Als ik omkijk als ze mijn naam roepen, dan klinkt er gegil.' Na de wedstrijd tegen de Amerikanen geeft een baldadige Olsthoorn aan de rand van het veld zijn ploeggenoten een kleine demonstratie van zijn populariteit. “Let op', zegt hij en haalt tergend langzaam zijn hand door zijn blonde haren. Een tribunevak met dametjes wordt compleet gek.

Zo enthousiast worden de Nederlandse volleyballers al jaren bejegend bij de bezoeken aan Japan. En binnen de ploeg hebben de fans weer hun eigen favorieten. Waarom de ene speler beter in de markt ligt dan de andere is de Nederlanders nog altijd niet duidelijk. Met prestaties heeft het blijkbaar weinig te maken. Want ze zagen in Japan spelers als Blange en Zwerver niet of nauwelijks staan. Reinder Nummerdor wordt momenteel in Nederland zo'n beetje beschouwd als de mooie jongen van de volleybalploeg, maar in Japan moet hij het afleggen tegen aanvoerder Bas van de Goor en natuurlijk Olsthoorn.

De middenman heeft op het eerste gezicht geen opvallende kenmerken. Maar volgens een van de fans zijn het zijn ogen die het 'm bij Olsthoorn doen.

Ook Edwin Benne heeft zich altijd afgevraagd waarom de fans in Japan hem adoreerden. Hij was niet de beste en niet de langste speler, maar de ex-international, tegenwoordig trainer-coach van AMVJ is door de jaren heen zonder twijfel toch de populairste Nederlandse volleyballer geweest. Hij had een grote schare fans. Het is dan ook niet zo vreemd dat Benne een van de eerste buitenlandse spelers in de Japanse competitie werd.

Zijn vrouw zal nooit vergeten dat ze Benne de eerste keer na een wedstrijd op stond te wachten. Een politiecordon moest de vele supporters op afstand houden. “Het leek wel of ze op Mick Jagger stonden te wachten. Maar toen kwam Edwin dus naar buiten.' Er wordt wel beweerd dat de populariteit van Benne was gebaseerd op zijn ietwat naar voren gestoken kaak. Ook Ron Boudrie had dat kenmerk en behoorde eveneens altijd tot de geliefde spelers.

De favoriete volleyballers worden in Japan niet alleen toegeschreeuwd en toegegild door hun fans ze krijgen ook vaak van alles in hun handen gedrukt. Fotoboekjes knuffeldieren, kaarten met aardige wensen, maar ook duurdere dingen. Een supportertje gaf Bas van de Goor vorige week bij het WK een tas en daar bleken vier cadeaus in te zitten waaronder een spelletjescomputer. “Dan voel je je best wel even een beetje opgelaten', aldus de Nederlandse captain. Ook Olsthoorn heeft inmiddels zijn eerste presentje binnen: een paar handschoenen.

International Guido Gortzen speelt competitie in Japan en neemt liever niets meer van supporters aan. “Het zijn vaak dure cadeaus, meestal horloges, daar schaam ik me voor.' Maar wie met hem op de foto wil, of een handtekening vraagt, kan altijd bij Gortzen terecht.

“De supporters zijn hier in tegenstelling tot andere landen nooit opdringerig. Ze gaan nooit aan je lopen trekken, ze wachten keurig in de rij op hun beurt.' Na de wedstrijd van gisteren tegen China liet een fan vanaf de tribune via drie aan elkaar geknoopte sjaals een pop zakken. Of Gortzen er een krabbel op wilde zetten.

Soms gaat de adoratie van de fans wel erg ver. Legendarisch is het verhaal van het Japanse meisje dat verliefd was op Ronald Zoodssma en in 1990 met een vriendin van Tokio naar het WK in Brazilie reisde. Daar bleek dat haar grote held er helemaal niet bij was in de Nederlandse ploeg. Dat zorgde voor levensgroot verdriet.

    • Hans Klippus