Saaie strijd tegen het kwaad

Dat het spel natuurlijk veel en veel leuker is dan de film, is een moderne variant op de honderd jaar oude verzuchting dat de film het niet haalt bij het boek. En bij Mortal Kombat is het weer eens helemaal waar, want deze verfilming van het zowel op de thuiscomputer als in de speelhallen zeer succesvolle vechtspel - sinds de introductie in 1992 werden er miljoenen verkocht - kent maar weinig hoogtepunten naast de soms schitterende speciale effecten en de muziek van funkkeizer George S. Clinton.

De meeste waarde heeft de film als handzame kennismaking met de wereld waarin zoveel pubers verkeren. Vingervlug aan toetsenbord of joystick, de ogen aan het beeldscherm gekluisterd, slaan, schieten en moorden ze er rustig op los in doolhoven van parallelle werelden overgoten met een soep van oosterse en westerse mythologie en moraal. Zoals een van de blurbs van deze filmversie uit 1995 het samenvat: “The supreme battle between ultimate good and absolute evil.'

Het spel Mortal Kombat was populair door de grafische manier waarop een tegenstander het bloed liet spatten na de genadeklap. En die laatste meppen ('fatality' genaamd) waren zo aantrekkelijk in beeld gebracht dat het tot vragen in de Amerikaanse Senaat leidde. Voor navolging van fictie in de werkelijkheid werd ook al voor de tijd van Carmageddon gevreesd.

In de spelversie kiest de speler tussen verschillende rollen die elk hun eigen vechtspecialiteit hebben. Zo is het vrouwelijke karakter Sonya Blade befaamd om haar Ring Toss, een uiterst effectieve, atletische manoeuvre die je uitvoert door haar de bewegingen back, nog eens back en een low punch te laten maken. En ook voor haar leg grab moet iedereen uitkijken. De keuzemogelijkheden en de interactie zorgen voor een intens beleefd spel. In de film boeit het passief kijken naar de bekende karakters geen moment en het verhaal mist iedere spanning.

De regie is van Paul Anderson van wie eerder dit jaar Event Horizon even in de bioscoop draaide. Dat Mortal Kombat de aantrekkingskracht van het spel mist, wordt nog eens bevestigd in de aftiteling waarin de 'American Humane Association' verklaart dat de makers verantwoordelijk en gevoelvol zijn omgegaan met zelfs de kleinste schepselen der aarde.