Polen

In het artikel van Renee Postma over het NAVO-lidmaatschap van Polen (NRC Handelsblad, 17 november), vond ik een constatering die mij hogelijk verbaasd heeft: “Jarenlang moest Polen zijn grenzen verdedigen tegenover Rusland, Duitsland en Tsjechoslowakije.'

Het Tsjechische koninkrijk heeft in de 17de eeuw zijn onafhankelijkheid ten koste van de Habsburgers verloren en hierna driehonderd jaar in onderdrukking geleefd. De Tsjechoslowaakse republiek was voor de Tweede Wereldoorlog een eiland van parlementaire democratie temidden van dictatoriaal geregeerde landen. Hitler heeft er in 1938/39 voor gezorgd dat deze staat vernietigd werd en de Westerse mogendheden zijn toen voor hem gezwicht. In 1939 heeft Polen de kans genomen om ook een klein stukje van het noorden van de republiek te annexeren (Tessien) totdat het spoedig daarna zelf door Hitler Duitsland aangevallen werd. Na de Tweede Wereldoorlog behoorden Polen en Tsjechoslowakije tot de broedervolkeren in het socialistische blok onder leiding van de Sovjet-Unie. Aan welke bedreiging van Polen (40 miljoen inwoners) door Tsjechoslowakije (12 miljoen) Postma refereert, is mij een raadsel.