Zachte wreedheid

AKTE 1: VluchtelingenWerk zet 123 vluchtelingen in het bos en belt met het Journaal. “Opening!' denken ze daar en ze spoeden zich naar het opgegeven perceel om vrouwen, mannen en kinderen te filmen.

Al gauw is het daar vol camera's. Wel 123 Gumussen in de nattigheid en de kou, dakloos en uitgeprocedeerd, verwarmd door enkel televisielampen. Dank U voor de pakkende beelden, VluchtelingenWerk, dat wordt een schitterende uitzending. Waarschuw ons als u nog zoiets doet.

's Avonds zien miljoenen kijkers dat hun lieve Pia licht ontstemd is. “Dames en heren goedenavond, gezeul met asielzoekers zou je kunnen zeggen', is haar eerste opmerking. Volgens haar gaat het om vluchtelingen die in een ander land asiel moeten aanvragen. Maar de meesten zijn elders juist afgewezen. Dus ze kunnen terug naar huis. Tegen de regels in had het rijke VluchtelingenWerk zich over hen ontfermd en nu wordt het goede werk gestaakt. Het Journaal stelt er geen vragen over en verlustigt zich in de beelden van de ongelukkigen. Een verkleumde zigeuner zegt dat zijn huis kaputt is.

Volgt de vraag op `wiens bordje' ze horen. VluchtelingenWerk en de burgemeester van Nijmegen vinden unaniem dat ze horen op “het bordje van de politiek in Den Haag'. Tot nu toe 1-0 voor VluchtelingenWerk.

AKTE 2: Onze Pia schakelt over naar staatssecretaris voor immigratie Cohen: “Ze hebben het probleem op uw bordje gelegd'. Nu is Cohen aan de beurt om ontstemd te zijn. Dit had VluchtelingenWerk niet zo hoeven doen, zegt hij. Ze hadden kunnen overleggen. Deze mensen hebben geen kans meer in Nederland.

“Meer dan dit kunt u niet bieden?' herhaalt een bezorgde Pia wel driemaal. “Nee', is het antwoord.

Later brengt het Journaal hun nieuws van de avond als ze niet door VluchtelingenWerk uit de brand waren geholpen. Een campagne van de zeepfebrikanten om het WASGEDRAGSPATROON te veranderen voor het mijeu.

De CONSUMENT doet te weinig was en te veel zeep in de WASTROMMEL. We zien hoe een vrouw van in de vijftig slechts een paar truitjes in de machine laadt met een hele beker zeep erbij. FOEI! De arme 123 van VluchtelingenWerk zouden graag zulke problemen willen hebben maar het is nu 1-1 voor Justitie.

AKTE 3: Na de afzettingsprocedure in het Amerikaanse Congres brengt het Journaal het Nederlandse Kamerdebat dat die nacht is gevoerd, tot kwart over twee. Dodelijk vermoeide Kamerleden in conflict met hun geweten. Het haar van Cohen is door de war. Maar hij houdt stand. Hij voorspelt dat dit zich zal herhalen. “Als je ieder individueel geval uitvergroot - en dat gebeurt op televisie - doet dat pijn en daar kunnen we niet voor weglopen', zegt hij. De paarse meerderheid steunt hem, zelfs de PvdA. Even is het 2-1 voor Justitie.

AKTE 4: Het Journaal vindt een deskundige beterweter. Dat is professor R. Fernhout, migratiejurist. Kan absoluut niet wat de regering doet, zegt de knappe kop. Het verdrag van Dublin verplicht ons niet om die mensen weg te sturen. De camera glijdt langs de geleerde boeken en stukken in zijn werkkamer. Zijn er ook andere verdragen waar wij ons aan moeten houden? Zeker, zegt Fernhout maar dan praat hij er snel overheen. Er zou ook een “bestuursrechtelijk beginsel' zijn dat Cohen verplicht om de 123 van VluchteliWgenwerk op te nemen. Hij mag geen beleid veranderen. De verslaggever had nog kunnen vragen waarom de rechter er anders over denkt dan de professor. Maar het was het Journaal om gelijkspel te doen, want dat is spannender: VluchtelingenWerk tegen Justitie 2-2.

AKTE 5: is aan de gang. De 123 van VluchtelingenWerk zitten bij het Leger des Heils. Buiten de schijnwerpers zou het al zijn opgelost. Je zou het kunnen opvatten als nobele gewetensstrijd. Het is ook nodeloos rekken van lijden en het wekken van valse hoop elders in de wereld. Humanitaire wreedheid.