Tarievenoorlog

IN DUITSLAND woedt een politiek debat over de belastingen. De plannen voor belastinghervorming van de regering-Kohl zijn van tafel, de ploeg van bondskanselier Gerhard Schroder is met nieuwe voorstellen gekomen. In het kader van het Duitse rood-groene regeerakkoord, waarvan het motto `werk, werk, werk' in Nederland bekend klinkt, zullen de belastingen worden verlaagd. Tot zover niets bijzonders.

Of toch wel: de belastingtarieven waarover in Duitsland gediscussieerd wordt, wijken aanzienlijk af van de voornemens die in Nederland bestaan voor de herziening van het belastingstelsel. Het kabinet Kok-II heeft het pompeus getitelde `belastingplan voor de 21ste eeuw' overgenomen van staatssecretaris Vermeend en minister Zalm (beiden Financien). In 2002 zullen in Nederland de tarieven van de inkomensbelasting omlaaggaan. De percentages liggen nog niet vast, maar in de drie opties waaruit gekozen zal worden, gaat het om laagste en hoogste tarieven van respectievelijk 20,35 tot 50 procent, 34,1 tot 56,2 procent en 34,1 tot 58,2 procent.

WAAROVER praten de Duitsers? Superminister van Financien Oskar Lafontaine, die een activistisch economisch beleid voorstaat, wil volgend jaar beginnen de tarieven te verlagen en uitkomen op 19,9 en 48,5 procent in 2002. Onvoldoende hebben de `vijf wijzen', de leden van de Economische Adviesraad van de Duitse regering, deze week gezegd. Wil Duitsland werkelijk succes boeken met de vermindering van de werkloosheid, dan moet de belastinghervorming radicaler worden aangepakt. Om te beginnnen: geen extra verlagingen voor de laagste inkomens `aan de onderkant' zoals ook in Nederland populair is, maar uniform lagere tarieven voor iedereen. En bovendien: een minimum van 15 procent en een maximum `onder de 40 procent' voor de hoogste inkomens.

Natuurlijk, belastingtarieven zijn niet zomaar internationaal te vergelijken, aftrekposten, lokale belastingen en de fiscale behandeling van andere inkomensbronnen spelen een rol. Maar als het over de Europese harmonisatie van financieel-economisch beleid gaat, biedt de hoogte van de belastingen een interessant aanknopingspunt. Wedden dat Nederland niet geinteresseerd is, nu in Duitsland radicalere voorstellen in behandeling zijn dan hier? Jammer.