Rocard: Mitterrand was geen eerlijk man

Het hoge woord is er uit. “Francois Mitterrand was geen eerlijk man.' Michel Rocard, partijgenoot en drie jaar minister-president onder de laatste socialistische president, heeft iedere diplomatieke reserve laten varen en gezegd wat hij van het drie jaar geleden overleden staatshoofd denkt.

In een vraaggesprek met La Revue du Droit Public erkent hij dat zijn ambtsperiode (1988-1991) een permanent gevecht is geweest. “Ik moest Frankrijk verdedigen tegen van alles en nog wat: (...) bijvoorbeeld de waardigheid van de overheidsdienst beschermen tegen clientelisme en vriendjespolitiek'. In dat verband vertelt Rocard dat hij over Roland Dumas, die in 1988 opnieuw minister van Buitenlandse Zaken moest worden tegen de president had gezegd: “Bent u er zeker van, meneer de president dat het verstandig is een man te nemen waar zo veel over gepraat wordt?' Rocard werd binnen tien seconden de kamer uit gestuurd. Dumas, door Francois Mitterrand nog in zijn nadagen benoemd tot voorzitter van de Constitutionele Raad, is de laatste maanden heftig in opspraak over de wijze waarop hij werk, geld en liefde zou hebben vermengd. Tegen hem loopt een justitieel onderzoek, maar hij wil niet aftreden.

Rocards relatie met Mitterrand was nooit makkelijk geweest: zij concurreerden twintig jaar om de leiding en vertegenwoordigden verschillende stromingen die meer met hun tegengestelde persoonlijkheden te maken hadden dan met grote ideologische verschillen. Dat Mitterrand hem uiteindelijk toch tot minister-president benoemde had volgens Rocard uitsluitend tot doel hem af te branden. `De hypotheek-Rocard' moest eens worden afgelost, zegt hij.

Dat wilde zeggen dat Mitterrand zich definitief van hem wilde ontdoen. In dat licht gezien toont Rocard zich blij verrast dat hij het 1.100 dagen heeft uitgehouden. “Saddam Hussein heeft me gered. Het is wat lastig een minister-president aan de dijk te zetten als je in oorlog bent.'

De reacties zijn niet uitgebleven. Uit het leger getrouwen van de man die veertien jaar Frankrijk bestuurde klonken unaniem verwijten: “Hij moet wat rust nemen', zei oud-minister Jack Lang “verbijsterende zelfverlaging' noemde oud-minister Louis Mermaz het “Eens mislukt, altijd mislukt', meende oud-staatsecretaris Michel Charasse.

De liberaal Laurent Dominati zei: “Het is nuttig dat een socialist toegeeft dat er een oneerlijk man aan het hoofd van de staat heeft gestaan.'