De comeback van de bingo en Olivia Newton John

De oer-Hollandse gezelligheid uit de tijd dat de gordijnen 's avonds niet werden gesloten is terug in het Amsterdamse uitgaansleven. En hoe! Op tal van plaatsen kan bingo worden gespeeld, worden smartlappen ten gehore gebracht en draaien dj's hun krakende `Alle dertien goed'-elpees.

Jeanne Parc is hostess van de bingoavond in Getto, een trendy restaurant in de Amsterdamse rosse buurt, ingericht met glitterbollen lavalampen, luie banken en opgezette dieren. Woest aantrekkelijk ziet ze eruit in haar strakke pakjes van zilver, bont of panterprint die nauw om haar ranke figuurtje sluiten. Haar kapsels, die privekapper Patrick van de trendy kapsalon Shampoo Planet elke keer weer bedenkt, zijn extreem en actueel. In de week dat de Zangeres Zonder Naam overleed, was haar zwaar opgemaakte hoofd bijvoorbeeld getooid met een zwarte suikerspin.

Elke donderdagavond vanaf een uur of tien, wanneer het overwegend jonge publiek klaar is met eten, begint Jeanne met de verkoop van de bingoformulieren (twee voor een tientje). Geduldig legt ze het spel in verschillende talen nog eens uit aan degenen die het nooit eerder op de camping of fancyfair hebben gespeeld. En ze vertelt welke prijzen zijn te winnen: radio's in de vorm van ruimtevaartuigen, cocktails, dinerbonnen en puzzels van Duitse kastelen.

Een half uurtje later begint ze enthousiast - `ik sta te trillen van opwinding!' - met het oplezen van de bingogetallen, terwijl de dj annex `gamemaster' op de achtergrond plaatjes draait van bigbandorkestjes, Olivia Newton John en Popcorn. Het oplezen wordt opgeluisterd met mopjes die het vlijtig en luidruchtig meespelende publiek bij haar inlevert. `Waarom gooit een dom blondje water over haar computer? Om te kunnen surfen'.

De eerste die een bingo verticaal of horizontaal heeft, krijgt behalve een prijs, de titel `Bingo queen of the night', inclusief een kroontje en een glas champagne. De avond eindigt met een `dash the cash'-ronde: wie als eerste een volle kaart heeft, moet uit vijf spaarvarkens er een kiezen en die vervolgens in een gouden handtas tegen de muur kapotslaan.

Wie geluk heeft, wint een spaarvarken met 100 gulden erin. De pechvogel wordt naar huis gestuurd met een pot badzout.

Op een steenworp afstand, in restaurant La Strada, gaat het iets rustiger toe. Wekelijks wordt hier, “sinds de badpakken weer in de mottenballen zitten', `Mystery Monday' georganiseerd. De ene week is er een culinair thema, zoals een Spaanse avond waarbij flamengodanseressen optreden. De andere week is er een filmavond waar campy films worden vertoond (Madonna's `Girlies down under'-toer die door de paus werd verboden, Fellini's La Strada), of zijn er optredens, zoals van de Country & Westerndansgroep de Stetsons. Op andere maandagen zijn er twee dj's, Sjon en Esther, die plaatjes draaien op draagbare pick-ups uit de jaren zestig, gehuld in synthetische truien van de Albert Cuyp. “Een sigaret bij ons in de buurt opsteken is gevaarlijk', aldus Sjon.

De inrichting van La Strada is net zo oer-Hollands gezellig als die van Getto. Er hangt een poster van Gert en Hermien aan de muur, een glitterbol en gekleurde lampjes aan het plafond, het barpersoneel draagt soulpijpen en het bloemstuk op de dj-tafel is opgesierd met een `Alle 13 goed'-elpee. Om de beurt draaien Esther en Sjon plaatjes als de vogeltjesdans, 'Mijn schuld is weggedaan' van de zingende zusters en de draaiorgelversie van `Ik krijg een heel apart gevoel van binnen'. Telkens wanneer een nieuwe single of elpee wordt opgezet, valt er net zoals vroeger even een stilte.

Sjon en Esther willen platen draaien die `iedereen kent, maar die je nooit hoort'. Waar het bij deze avond om gaat, zegt Sjon, is dat mensen `gaan lachen als ze de platen herkennen'. En het publiek is enthousiast. Gasten komen door de platen snuffelen of met verzoekjes.

Een enkeling heeft zijn eigen plaatjes meegenomen. Wanneer voor iemand op verzoek de wals wordt gedraaid, springt hij op om spontaan met zijn partner een dansje te maken.

Bingo-hostess Jeanne Parc heeft wel een verklaring voor de revival van het `ouderwets gezellige feestje'. “Het uitgaanspubliek is aan iets anders toe. Ze hebben alles nu een beetje gehad en vinden het tijd worden om weer eens lekker rustig te gaan zitten. Niet dat ze terug naar af willen, maar om te bedenken waar ze nu eens aan zullen beginnen.'