Lewinsky-tapes: `Wat is dat geklik dat ik steeds hoor?'

Monica Lewinsky had nog maar weinig geheimen voor de wereld, maar nu is ook haar stem publiek bezit. De telefoongesprekken van Lewinksy met haar voormalige vriendin Linda Tripp, die Tripp heimelijk opnam, zijn gisteren in Washington openbaar geworden. De Stem van de Stagiaire is te horen op 37 cassettes van bij elkaar ruim twintig uur.

Afschriften van de gesprekken zijn weken geleden al bekendgemaakt, als bijlagen bij het rapport dat onafhankelijk aanklager Kenneth Starr uitbracht aan het Congres. Het getob van Lewinsky over haar verhouding met president Clinton, de zogenaamd bezorgde raadgevingen van Tripp en de besmuikte opmerkingen over `the Big Creep' het is allemaal allang geboekstaafd in de annalen van het fin de siecle. Van Alaska tot Sidney, van The New York Times tot het Internet, is het gelezen, besproken en zelfs al weer een beetje weggezakt.

Maar gisteren domineerden Monica, Linda en hun gebabbel aan de telefoon opnieuw de nieuwsuitzendingen op radio en televisie. En voor wie er geen genoeg van kan krijgen: Lewinsky heeft inmiddels ook contracten gesloten voor een televisie-interview en een boek met haar kant van het verhaal.

Het boek, dat in februari moet verschijnen en waarvoor Lewinsky een voorschot krijgt van 600.000 dollar, wordt geschreven door Andrew Morton de Britse auteur van de bestseller Diana, Her True Story. De werktitel van het boek over Lewinsky luidt Monica's Story. In de Verenigde Staten is de uitgever St. Martin Press, in de rest van de wereld de Britse uitgeverij Michael O'Mara Books.

Voor haar eerste televisie-interview heeft Lewinsky de keuze laten vallen op Barbara Walters van ABC, die haar niet betaalt en die het vraaggesprek niet mag verkopen aan het buitenland. Buiten de VS zal Lewinsky aparte afspraken maken voor tv-interviews.

Meteen nadat de commissie van Justitie van het Huis van Afgevaardigden de 37 cassettes gisteren had vrijgegeven, zonden televisiestations er lange fragmenten van uit. “We zullen het u van-minuut-tot-minuut laten horen', juichte de nieuwszender MSNBC, die al maanden vrijwel uitsluitend over het Lewinsky-schandaal bericht. Inhoudelijk is er niets nieuws, maar “het gaat nu om de o-wow!-factor', meldde de presentator.

Die factor bestaat niet alleen uit de stem en de intonatie van Lewinsky, haar onbedaarlijke huilbui, haar soms meisjesachtige en soms zeer besliste toon, en de nuchtere manier waarop ze vaststelt: “Ik ben gek, ik ben niet een normaal mens.'

Een belangrijk deel van de sensatie is ook het beluisteren van de stem van Tripp, die anders dan haar vriendin wel weet dat de band loopt. Tripp dringt er bij de onzekere Lewinsky op aan dat ze de jurk met spermavlekken van de president bewaart - “als verzekeringspolis'. “God verhoede dat het ooit uitkomt', verzucht op een ander moment de vrouw die met het hele verhaal naar de pers, de openbare aanklager en de advocaten van Paula Jones zou lopen.

Wat hoor ik toch voor geklik steeds? vraagt Lewinsky, als Tripp weer een bandje heeft omgedraaid. “Dat is m'n kauwgom', zegt Tripp snel. Lewinsky's “Oh okay', klinkt het niet helemaal gerust. Maar het gesprek gaat door, en Tripp en de miljoenen die nu meeluisteren hoeven niets te missen.

(Tekst en geluid van de Tripp-tapes onder meer op CNN:

http://cnn.com/ALLPOLITICS/resources/1998lewinsky/tripp.tapes/ list.html.