Cameron Diaz

In een reeks profielen van eigentijdse sterren deze week Cameron Diaz die het in korte tijd bracht van topmodel tot Hollywoodster. In There's Something About Mary laat ze zich scabreuze grappen welgevallen, maar gaat niet uit de kleren.

Niet ieder fotomodel kan zomaar filmster worden - vraag dat maar aan Cindy Crawford en Claudia Schiffer, die de afgelopen jaren enkele desastreuze pogingen deden. Maar af en toe is er een die de overstap van poseren naar acteren moeiteloos lijkt te maken: Jessica Lange in de jaren zeventig, Isabella Rossellini in de jaren tachtig, en nu Cameron Diaz (Long Beach, Californie, 30 augustus 1972). Nog maar vijf jaar geleden werd haar gezicht gebruikt om ondergoed, spijkerbroeken, cola en huidzalf van de benodigde glamour te voorzien; sinds haar plotselinge filmdebuut in het Jim Carrey-vehikel The Mask (1994) speelde ze in twaalf films en is ze uitgegroeid tot een van de rijzende sterren van Hollywood.

`De nieuwe Goldie Hawn' werd Diaz, Cubaans-Amerikaanse van de derde generatie, aan het begin van haar carriere door het Engelse filmblad Empire genoemd. Niet alleen omdat ze uiterlijk nogal wat weghad van haar bijna dertig jaar oudere collega (blond haar, hoge jukbeenderen, brede volle mond, een lief-melancholische glimlach), maar ook omdat ze door haar rol als vamp in The Mask was opgezadeld met hetzelfde domme-blondjesimago. Cameron Diaz besefte hoe lang het kan duren voordat een getypecaste seksbom zichzelf als serieus actrice mag bewijzen en weigerde consequent alle bimbo roles die haar in het kielzog van het succes van The Mask werden aangeboden. Toen ze een jaar later weer in films ging spelen, waren dat voornamelijk onafhankelijke producties van beginnende regisseurs: zo was ze een moederlijke studente in de moordkomedie The Last Supper, een levende twistappel in Feeling Minnesota, de jonge vrouw-met-verleden van Harvey Keitel in de komische thriller Head Above Water, en de montere gijzelaar van Ewan McGregor in A Life Less Ordinary.

Diaz acteerde overtuigend, onderkoeld, met humor en goede timing, zonder overigens ooit een fractie van haar sex-appeal te verdoezelen.

Met My Best Friend's Wedding (1997) keerde Diaz terug naar Hollywood; de succesvolle komedie was bedoeld om Julia Roberts' carriere uit het slop te halen, maar presenteerde vooral Cameron Diaz als het nieuwe gezicht van de Amerikaanse film. Niemand was verbaasd toen ze daarna geheel in stijl weer voor een weinig commerciele film koos, maar wel toen het resultaat in de bioscoop kwam en uitgroeide tot een succes fou voor boven de achttien. In de sekskomedie There's Something About Mary laat Diaz zich scabreuze en politiek-incorrecte grappen welgevallen; ze doet dingen waarvoor menig actrice zou terugschrikken. Maar een ding weigerde ze pertinent: uit de kleren gaan - onder het motto “I'm a girl, I can make this sexy and not do the whole thing.' Op haar 26ste is Cameron Diaz wat ze na The Mask wilde worden: een beheerste schoonheid die zich door niemand op haar blauw-suede schoenen laat trappen.

    • Pieter Steinz