U2 & OASIS

Popsterren ontdekken de marktwaarde van hun b-kantjes. Nu de vinyl-single zo goed als uitgestorven is, bevatten cd-singles vaak extra tracks die de artiest in kwestie van een informelere kant laten zien. Een `gelimiteerde' (lees: duurdere) versie van U2's Best Of 1980-1990 bevat als `bonus' een cd met informeel restmateriaal, zoals een wankele live-versie van Unchained melody uit de periode dat zanger Bono op zoek was naar het hart van de Amerikaanse popmuziek en stuitte op de `vette' periode van Elvis Presley.

Curieus is ook U2's bijdrage Silver and gold aan het benefietalbum Artists United Against Apartheid, waarop gastgitarist Keith Richards slidegitaar speelde met een roestig scheermes. In het algemeen bevat The B-Sides niet meer dan schetsen of voetnoten bij de hits.

Anders is het gesteld met Britpop-topper Oasis, dat sommige van zijn beste nummers als bonustracks op cd-singles uitbracht. Fans konden via Internet de songkeuze bepalen voor het als volwaardig verzamelalbum gepresenteerde The Masterplan. Zo kan het dat Oasis' meesterlijke cover van Slade's Cum on feel the noize het moest afleggen tegen een tamelijk fantasieloze live-uitvoering van The Beatles' I am the walrus. Met sterke songs als Acquiesce en Rockin' chair is The Masterplan niettemin in veel opzichten beter dan Oasis' laatste reguliere album Be Here Now.

Zelfs de mindere nummers vestigen de aandacht op het grootse rockgeluid van een groep die inmiddels haar artistieke hoogtepunt achter zich heeft gelaten.