Duitse regering

Nu een nieuwe Duitse regering is aangetreden, is er in buurland Nederland reden genoeg de nieuwe ministers van de SPD en de Groenen de maat te nemen. Helaas maakt mr. J.L. Heldring daarbij een foute start in zijn column van 3 november. Bondskanselier Schroder en minister van Financien Lafontaine behoorden volgens Heldring 20 a 25 jaar geleden tot de Jusos `de radicale jongerenorganisatie van de SPD', die, volgens Heldring `alles wilde veranderen'. Ze hielpen naar de mening van Heldring de toenmalige bondskanselier Helmut Schmidt, hun partijgenoot, ten val te brengen en zorgden daardoor mede voor een uiteindelijk zestien jaar durend kanselierschap van Helmut Kohl. Het is de vraag of Heldring Schroder en Lafontaine deze jeugdzonden terecht aanwrijft.

Het is niet erg chic Schroder en Lafontaine te beoordelen of te veroordelen aan de hand van onjuiste feiten. Zo heeft Oskar Lafontaine nimmer een actieve rol vervuld in de Jusos. Al op jonge leeftijd werd hij burgemeester van Saarbrucken en dankzij deze zo vroeg verworven positie binnen de SPD kon hij, met als uitvalsbasis het Saarland, werken aan zijn politieke carriere.

Voor Gerhard Schroder lag dit anders. In de jaren zeventig gold Schroder binnen de Jusos als een pragmaticus. In deze periode streefden de Jusos naar een tegenover de SPD onafhankelijker en kritischer houding, waarbij Schroder en zijn geestverwanten slechts een ondergeschikte rol vervulden. De Jusos bereikten uiteindelijk niet veel. De SPD onder Willy Brandt probeerde nog wel links van de hoofdstroom in de SPD staande groeperingen en personen te integreren, maar onder kanselier Helmut Schmidt werd de dialoog tussen de SPD en de Jusos op een laag pitje gezet. De Jusos zelf raakten ernstig verdeeld.

Ruim voor de val van Helmut Schmidt in 1982 was het dan ook met hun invloed gedaan. Met de komst van Gerhard Schroder als voorzitter van de Jusos van 1978 tot 1980 sloten de jonge Duitse sociaal-democraten deze periode van conflicten en ernstige verdeeldheid af. Schroders voorganger werd na een conflict met de SPD-leiding in 1977 als Jusos-voorzitter en SPD-lid geroyeerd. Zo werd voor Gerhard Schroder de weg vrijgemaakt om de door dit conflict zwaar aangeslagen Jusos te leiden, de banden met de SPD weer te herstellen en aan zijn politieke carriere een positieve wending te geven.